Hicâz Serʿaskerliği, Vezîr Cezzâr Ahmed Paşa'ya ve Dirʿiyye Serʿaskerliği, Bağdâd Vâlîsi Vezîr ʿAli Paşa'ya ihâle olunduğuna binâʾen, nüfûs-ı beşeriyye ekser-i ahyânda vehme mâyil ve hasmın tedârükât-ı kaviyye ve sît-i savletinden hâ'if ü mütezelzil olageldiklerine binâ'en, Hâricîler iki Serʿasker-i nâmdârın me'mûriyyetinden muztarib ve Hicâz tarafına kasd u hareketleri musammem ise de, memleketlerini bırakup âhar mahalle tecâvüzden müctenib olacağları zâhir olup, bu cihetle sükkân-ı beldeteyn emn ü râhatla mugtenem ve bu sene zuhûru muhtemel olan âfâtdan sâlim olacağları müteyakkın olup, “Mine'l-ʿamûdi ile'l-ʿamûdi ferecün” mefhûmu üzere Mısr-ı Kāhire'de teferruʿn eden tâ'ifeteyn-i muhtelifetü'l-meşâribin birine dahi giderek daʿvây-ı istibdâd ve teferrüd-i hükümetle vehn ü zaʿf târî olup, ʿilleteyn, ʿillet-i vâhidede karâr ve anın dahi ʿilâcı fazl-ı Hakk ile mümkin olacağı bedîdâr olup, bu esbâba nazaran ʿAlî Paşa'nın ber-vech-i muharrer ʿafv fermânını ihfâ eylemesi pek de zararlı olmayup, hâl böyle iken, yine inkılâbât-ı umûr-ı Mısrıyye'ye nazaran mütebassırâne harekete ikdâm ve letâyifü'l-hiyel iʿmâliyle iki tâyife beynine ilkāy-ı ʿadavet edecek esbâbın tehyi'e vü sarfına ihtimâm ile fırkateyni üftâde-i kaʿr-ı evhâm eylemek ve şiddet-i zarûret ilcâ etmedikçe ʿafv fermânının ihrâcına meyl etmamek husûsları müşârun ileyhe makām-ı Sadâret'den tahrîr ü ifhâm olundu. [Ü4 235a – V 106a]