Müşârun ileyh ne sûretle Rütbe-i Vezâret'i tahsîl ve Rakka Eyâleti'yle debdebesini tekmîl eylediği mukaddemâ cüz'-i evvelde tafsîl olunmuşidi. ʿAn-asl ehl-i Ruhâ, müşârun ileyhi o taraflardan istiskāl ve bâ-husûs müktesebi olan ʿukūbet sebebiyle gaybet ve Bağdâd'a ʿazîmetinde ihfâ etdiği emvâlin bir mikdârını [Ü4 227a] hârice ihrâcda saʿy ü delâletleri müşârun ileyhi dil-gîr-i infiʿâl edüp, bu keyfiyyet [V 98a] maʿlûm-i veliyy-i devlet oldukda, ehâlî hakkında olan gayz-ı kadîm mazâ-mâ-mazâ ile imzâ ve sâyir vülât-ı ʿizâm gibi tesviye-i umûr-ı zuʿafâ ve zabt-ı etrâf u enhâ etmek husûsları yegân yegân tarafına inhâ olunup, sâbıkā Bağdâd Vâlîsi müteveffâ Vezîr Süleymân Paşa dahi bu sûreti râbıta-bend-i eymân ve müşârun ileyhden ahz-ı ʿahd ü peymân etmişidi. Hâric-i Ruhâ'ya vusûlünde fi'l-hâl şehrin müteneffislerinden birkac kimseyi izâle ve sâyirlerine dest-i teʿaddî vü zulmü itâle edüp, ehâlî-yi memleket ʿan-asl tarafından mütevahhiş bulundukları hasebiyle bu reftâr-ı nâ-hemvârından vesveseye zâhib ve baʿzısı semt-i selâmete râgıb olup, bu hâl ile şehre duhûlden imtinâʿ ve havâlî-yi beldede geşt ü güzâr üzere olduğunu evliyây-ı umûr istimâʿ etmekle, tarafına nush u pendi şâmil tahrîrât gönderildiğinden gayri, Ordu-yi hümâyûn Mısır'dan insırâf ile Halebü'ş-şehbâ'ya vusûlünde Ruhâviyyü'l-asl olan Kudsî Efendi islâh-ı zâtü'l-beyn me'mûriyyeti ile Ruhâ Semti'ne râhî ve lede'l-vusûl iki tarafdan defʿ-i vahşet ve rabt-ı peyvend-i ünsiyyet eylediğini ʿarz-ı huzûr-ı Sadâret-penâhî edüp, gā'ile mündefiʿ ve nizâʿ u husûmet mürtefiʿ olmak ümmîdinde iken, yine miyânelerinde ʿadâvet münkatıʿ olmayup, Tîmûr Paşa dahi Devlet-i ʿaliyye tarafından iblâğ olunan nush u pendi ʿadem-i kabûl ile iʿmâl-i nigûhîdesinden kenâre-gîr-i ferâğ olmayup, gâh bûk semtlerinde ve gâh o havâlîde olan deşt ü sahrâda geşt eylediği tevâtüren maʿlûm ve bilâhare Dirʿiyye Serʿaskeri [Ü4 227b] nasb olunan Bağdâd Vâlîsi maʿiyyetine taʿyîn [V 98b] ve müşârun ileyhin etvâr-ı sabıka vü lâhıkasına nazaran evvel ve âhır devlete nâfiʿ yedinden bir maslahat gelmeyeceği resîde-i rütbe-i ʿayne'l-yakīn olup, vücûdundan ʿademi, devlete ve fukarâya hayırlu olduğu âşikâr olduğuna binâ'en, Serʿasker-i müşârun ileyhin maʿiyyetine varır ise fe-bihâ ve bu bâbda dahi izhâr-ı ruʿûnet eyler ise, serini bedeninden cüdâ etmek sûreti müşârun ileyh tarafına hufyeten tahrîr ü inbâ olundu.