Mâh-ı mezkûrun yirmi birinci gicesi sâʿat altı buçukda iken müteveffâ Kāyim-makām ʿAbdullah Paşa hânesinden âteş zuhûr ve tarafeyninde bulunanları güm-kerde-i râh-ı şuʿûr edüp, bir kolu Dîvân-yolu'na çıkacak medreseye ve bir kolu Acı-hammâm'a dek müntehî oldukda, lutf-ı Râzdân-ı [V 56b] celiyy ü hafî ile münhamid ü muntafî oldu. Harîk-ı mezkûrda Sadrıaʿzam-ı ʿâlî-himem hazretlerinin cûy-bâr-ı cûd u keremleri tuğyân ve sakāyân ve tulumbacıyânı gark-ı mevce-i ihsân edüp, bu sebeble me'mûr-ı ıtfây-ı nâr olanlar semender-vâr tûde-i âteşe iktihâm ile Dîvân-yolu'na sirâyet ü tecâvüz etmamek içün sedd-i üstüvâr oldular.