Tevcîhâtda Matbah Emîni nasb olunan Sâlih Paşa-zâde Hüseyin Bey “Mâ-lehû sebedün ve-lâ lebed” yaʿnî hâliyyü'l-vitâb ve sıfru'l-yed olmak hasebiyle mansıb-ı mezkûru idârede izhâr-ı ʿacz ü kusûr ve istifâsı esbâbına teşebbüs ile taleb-i ʿavn-i Sadru's-sudûr etmişidi. Fi'l-hakīka Matbah-ı ʿâmire Emâneti sâhib-i sermâye [Ü4 174a] ve kuvvet olanlara sebeb-i sûd-ı vâfir ve zaʿîfü'l-hâl olanlara bâʿis-i teşettüt-i hâtır olduğundan, mîr-i mûmâ ileyh ʿazl olunup, hâlâ Gümrük Emîni olan Hasan Ağa, Şevvâlü'l-mükerremin on ikinci günü Bâb-ı ʿâlî'ye ihzâr ve Matbah-ı ʿâmire Emâneti'yle kâm-kâr kılındı. Rûsiyyelü'nün Âsitâne-i saʿâdet'de mukīm olan elçisi, devleti tarafına ʿazîmet ve yerine âhar bir kimse gelüp, [V 48a] Şevval'in on altıncı Salı günü tertîb olunan Dîvân-ı bâzıhu'l-erkân'da ʿatebe-i gerdûn-mertebe-i Şâhâne'ye vazʿ-ı cebîn-i meskenet edüp, nâmesini teslîm ve İmperatoriçe'sinin Âsitâne-i sâmî-mekân'a olan ihtisâs ü tezellülünü ifâde vü tefhîm eyledi.