İskenderiyye fethi haberi meserret-bahş-ı vusûl oldukda, ʿîd tertîbi gibi rikâb olup, Şeyhülislâm ve Kāyim-makām Paşa hazerâtı, huzûr-ı hümâyûnda ruhsat-yâb-ı kıyâm u müsûl olup, tebrîk-i fütûhât-ı celîle resmen icrâ ve niçe niçe bu makūle nusrat-ı Samedâniyye'ye mazhar olmaları daʿavâtını takdîm ü edâ eylediler. Şeb-hengâm Boğaz-içi'nde vâkiʿ Rumeli ve Anadolu sâhil-hâneleri tezyîn ve izhâr-ı sürûr u şâdmânî kılınmak ruhsatı tebyîn olunup, fi'l-hâl zikr olunan sâhil-hânelerde şümûʿ ve kanâdîl-i reng-â-reng îkādıyla şeb-târ mânend-i nehâr ve sevâd-ı şâm, işrâk-ı neyyir-i aʿzam gibi kâmilü'l-envâr olup, rûy-ı deryâ zevârık-ı zer-i tılâ ile bir kantara-i vesîʿü'l-ercâ ve seyr ü temâşâda olan [Ü3 169a] pîr ü bernâ mütecâviz-i râdde-i ʿadd ü ihsâ olup, taraf taraf velvele-i cân-güdâz-ı “Yâ leyl”, resîde-i eyvân-ı necm-i Süheyl ve sû-be-sû terâne-i sâz, ebvâb-ı felek-i Zühre'yi bâz edüp, savt-i "Hey Hey" eyledi. “Lebrîz-i gûş-i ʿâlemi nâle vü zârı ferâmûş eylesün. Erbâb-ı gamm baʿde-ezîn maʿmûre-i kalbe keder yol bulmasun. Sûr fermân eyledi Sultân Selîm-i Cem-haşem” demdemesiyle bây u gedây ser-mest-i rahîk-ı sürûr, Gam-ı ferdâyı [Ü4 95a] gönülden çıkarup zevk edelim, Mey ü neyle dil-i gam-dîdeyi pür-şevk edelim, Olalım mülket-i şâdîye ʿinân-rîz-i vusûl, Kederi menzil-i nisyânda biraz ʿavk edelim. nagamât-ı cân-fezâsıyla aʿlâ vü ednâ neşve-yâb-ı bezm-i hubûr olup, üç nevbet Top-hâne ve Serây-burunu ve sâyir mahallerden atılan top sadâsı, velvele-endâz-ı nüh-kubbe-i âsumân ve evkāt-ı mezkûrede darb olunan kös ve Mehter-hâne âvâzesi, gâv-ı zemîne dehşet-resân oldu. Nazm: Halkı İstanbul'un ol mertebe mesrûr oldu, / Sûrunun dâyiresi dâ'ire-i sûr oldu. Dört giceden sonra eyyâm-ı şâdîye gāyet verilüp, bir zemândan berü mahzûn olan 'âmme-i nâs, sâye-i Pâdişâhî'de nâyil-i sürûr-ı bî-kıyâs oldular.