Bu gazây-ı cesîm ve bu cihâd-ı ʿazîm sebebi ile menâbir ü mehâfil-i memâlik-i İslâmiyye ve mesâcid ü meʿâbid-i husûn ve meʿâkıl-ı ʿOsmâniyye'de tertîl olunan hutab ve edʿiye ve teʿârîf-i ʿörfiyyede elkāb-ı meʿâlî-nisâb-ı Mülûkâne'ye “Gāzî” lafz-ı ʿazîzinin inzımâmı vücûb-ı şerʿiyle vâcib ve bu mevhibe-i ilâhiyye'nin neşr ü ifâzası lâzım u lâzib olduğundan başka, “Men cehheze gāziyen fî sebîlillâh fe-kad gazâ” medlûlu üzere gāze-i ʿunvân-ı Gāzî, pîrâye-bahş-ı safahât ve cennât-ı ʿâlem ve bu cevher-i nâ-yâb kilâde-i gerden-i elkāb-ı Pâdişâh-ı İskender-haşem kılınmak bâbında taraf-ı Şeyhulislâmî'den fetvâ iʿtâ olunmağla, işbu Cumâdelûlâ'nın on altıncı Cumʿa günü Âsitâne-i saʿâdet ve Galata ve Üsküdâr ve hazret-i Hâlid ve sâyir mahallerde vâkiʿ cevâmiʿ u meʿâbidde lafz-ı mübârek-i Gāzi'yle nâm-ı sâmî-yi Mülûkâne tevşîh ve cemâʿat-i Müslimîn tenşît ü tefrîh olunup, gāyet-i neşât ve nihâyet-i inbisâtdan inâs u zükûr eşk-rîz-i sürûr olarak müteşekkir-i ʿatıyye-i cenâb-ı Rabb-i Gafûr oldular. Memâlik-i İslâmiyye'de mütemekkin mü'minîn [Ü4 91a] ve mü'minât ve fukarâ ve sâdât bu niʿam-ı bî-gāyâtdan hisse-mend-i meserrât olması zımnında fîmâ-baʿd mehâfil ü menâbirde hutabâ ʿale'l-ʿumûm lafz-ı şerîf-i “Gāzî” kırâ'atiyle mesâmiʿ-i nâsı teşnîf eylemeleriyçün aktâr-ı memâlik-i İslâmiyye'ye neşr-i evâmir ü menâşîr ve fukarâ vü zuʿafâ ve reʿâyâ vü berâyâ hıdmet-i girân ve pây-müzd-i firâvân ile mübtelây-ı zarar u husrân olmamak içün birer Tatar ile tesyîr [Ü3 166b] olundu.