Cezayir-i Garb Ocağları halkı Devlet-i ʿaliyye-i ebediyyü'l-istimrâr kuvvetiyle merkezlerinde kāyim ve heybet ü salâbetleri bu sebeble kulûb-ı muztaribe-i aʿdâda müstekarr u dâyim olup, memleketlerinde mühimmât ve sefâyin tedârükü müteʿassir olduğundan, dâyimâ taraf-ı Saltanat-ı seniyye'den o makūle iʿânet ü imdâd ile kesb-i kuvvet ve deryâda tahsîl-i nâm u şöhret eylediklerinden gayri, bahr u berrde kefere devletleriyle mukāvemet eden askerleri, ruhsat-ı Şâhâne ile İzmir ve sevâhil-i Bahr-i Sefîd'den tahrîr etdikleri asker olup, Devlet-i ebed-müddet'e [Ü4 56a] dâyimâ ihtiyâcları mütebeyyin ve bâ-husûs bu cânib-i meʿâlî-yi menâkıba teʿalluk u irtibâtları olmasa şimdiye dek tâyife-i Efrenc'den zarar-ı küllî müşâhede edecekleri müteʿayyin olup, zûr-bâzû-yı müzâheret-i devlet ile aʿdâlarına gālib ve meclûbât-ı berriyye vü bahriyyeleri katʿî çok hazâyin ü defâyinin cemʿini müstevcib olup, nefel ü ganîmetlerinden humus ve sâyir ihrâcât matlûb-ı devlet olmayup, üç senede bir bızâʿa-i müzcât [Ü3 130a] kabîlinden olarak Der-i devlet-medâr'a bir mikdâr hediyyeleri vâsıl ve mukābilinde izʿâf-ı mekârim ve ihsân-ı Husrevâne'ye nâyil olurlar idi. Zikr olunan ocağlar halkı ʿan-asl cihâd ü gazâyı iʿtiyâd ve Ak-deniz korsanlarının zarar u fesâdını menʿ ile ebnây-ı sebîl ve sevâhil halkına imdâd eylediklerinden gayri, Devlet-i ʿaliyye'nin emrine münkād ve kangı devlet ile seferi tehakkuk ederse, fi'l-hâl icrây-ı lâzime-i iʿtizâd ve Donanma-yı hümâyûn'a iltihâk ile uğur-ı dîn ü devletde fedây-ı cân u ser ve mukaddime-i fevz ü zafer olurlar iken, bir müddetden berü miyânlarına nâ-ehl ve fürû-mâyegân duhûl ve hey'et-i ictimâʿiyyelerine fesâd hulûl edüp, hevâlarına muvâfık olan evâmir-i celîleye itâʿat ve tabîʿatlarına nâ-mülâyim olan zevâcir ü nevâhîye muhâlefet eylediklerinden gayri, cihet-i vahdet-i dîn ü millet ve iktizây-ı tebaʿiyyet-i Saltanat ile devlet düşmenine, düşmen ve dostuna, dost olmak vâcibe-i zimmetleri iken, bilâ-sebebin mine'l-esbâb Devlet-i ʿaliyye ile ʿahd-i kadîmini fesh ve defʿaten Mısır'a hücûm ve iztirâb veren Fransızlar üzerine ibtidây-ı emrde korsan sefâyini ihrâc etmek hareketini izhâr ve bu hareketleri fiʿle çıkmadığından gayri, bilâ-istîzân Françelü ile nihânî peyvend-i musâlahayı muhkem ü üstüvâr ve eşedd-i ihtiyâc ile muhtâc oldukları zehâyir ve sâyir memnûʿâtı dirîğ [Ü4 56b] etmeyüp, tâyife-i mesfûreyi tesmîn ü ikdâr ve Mısır tarafından Françelü'nün imdâd ve muhâberesini mugāyeret-i dîniyyesi olan İngilizlü katʿ etmişiken, Tûnus ehâlîsi tâyife-i mesfûrenin berîdlerine Berka cânibinden yol verüp, bu sebeble haberleri gayr-i münkatıʿ ve Mısır'da tekevvün eden ahvâle rûz-be-rûz kesb-i vukūf eylediklerine Devlet-i ʿaliyye muttaliʿ olup, hâl böyle iken zikr olunan [Ü3 130b] ocağlar halkı kabâhatlerini setr zımnında bundan akdem muʿtâd olan hediyye-i nâçîzlerin irsâl ve kabûlü bâbında Dergâh-ı vâlâ'ya vazʿ-ı cebîn-i ibtihâl eylediler. Merkūmların vech-i meşrûh üzere zâhir olan etvâr-ı nâ-hencârları tehyîc-i gazab-ı hazret-i Şehriyârî edüp, hediyyelerine tahvîl-i nigâh-ı iʿtibâr olunmadığından gayri, fî-bâdiyyi'l-emr kāʿide-i “Kad aʿzera men enzera” mefhûmuna riʿâyet kılınup, şöyle ki, düşmen-i dîn ü devlet olan Fransızlar ile münʿakıd olan muʿâhedelerin fesh edüp, zahîre ve cihet-i sâyire ile iʿânetden iʿrâz ve her hâlde evâmir ü nevâhî-yi Saltanat-ı seniyye'nin icrâsına intihâz ederler ise, hediyyeleri manzûr ve hatî'at-i sâbıkaları magfûr ve kemâ-kân himâyet-i Devlet-i ebed-müddet ile kadr ü rağbetleri mevfûr kılınacağı zikr olunan ocağların vülât ve hükkâm ve iş erlerine tahrîrât-ı mü'ekkede ile beyân ü ifâde kılınmışidi. Ocağlar halkı bu keyfiyyet-i müdhişeye vâkıf oldukları gibi, Françelü ile maʿkūd olan muʿâhedelerin fesh u ibtâl ve o taraflarda bulunan Fransızlar'ı ve sefînelerini tard u istiskāl eylediklerinden fazla, fîmâ-baʿd tenbîhât-ı Devlet-i ʿaliyye'yi isgā ve hakk-ı ʿubûdiyyeti icrâ edeceklerin teʿahhüd ile hediyyeleri nihâde-i sâha-i kabûl ve kendüleri ʿafv u şefekat-i Mülûkâne'ye mevsûl olmak tazarruʿâtını şâmil maʿrûzât-ı rikkat-engîzleri Der-i devlet-medâr'a vâsıl olup, sahâyif-i seyyi'ât-ı sâbıkalarına [Ü4 57a] nokta-i ʿafv nihâde ve niyâz-mend oldukları mühimmât ve askere müsâʿade kılınup, muʿtâd olan hediyyeleri dahi işbu Zilkaʿdetü'ş-şerîfenin üçüncü Pençşenbih günü hâk-i ʿatebe-i Mülûkâne'ye takdîm olunup, îsâline me'mûr olanlar ferve-i semmûr ve hilʿat-i [Ü3 131a] seniyye ile nâyil-i sürûr oldular.