Sadrıaʿzam Kethudâsı ʿOsmân Efendi bir müddetden berü hasta ve ʿÂsitâne-i saʿâdet'e rucûʿ ümniyyesiyle dest-i niyâzı dâmen-i Sadru's-sudûr'a âvîhte vü beste eylediği, bundan akdem Rikâb-ı kâm-yâb-ı hazret-i Cihân-dârî'ye 'arz u istîzân ve müsâʿade-i seniyye nümâyân olduğu hâlde Kethudâlık tevcîhinin suver-i hasenesi, taraf-ı Âsafâne'den beyân buyurulmuş idi. Efendi-yi mûmâ ileyh o havâlîde bi'l-vücûh mübtelây-ı zahmet ü endûh ve bu sebeble sezâ-vâr-ı şefekat-i Şehriyâr-ı İskender-şükûh olduğundan, ʿavd ü insırâfına irâde-i hazret-i Cihân-dârî cârî ve Kethudâlık tevcîhi husûsunda dahi vech-i vecîh ü savâb ne ise taraf-ı Sadrıaʿzamî'ye tahrîr ü işâret olunmuşidi. İrâde-i kerâmet-ifâde-i Mülûkâne tebeyyün ve ʿOsmân Efendi'nin meʾzûniyyeti teʿayyün eyledikde, bi'l-fiʿl Defterdar bulunan Sa'dullah Efendi'yi Kethudâlık hıdmet-i celîlesiyle mümtâz ve Mektûbçuları Mehmed Recâ’î Efendi'yi Defterdarlık câh-ı refîʿiyle kāmet-efrâz-ı tebahtur u ihtizâz buyurup, [Ü4 52a] Mektûbçuluk hıdmetine Baş-halîfe olan ʿAbdülhamîd Efendi'yi taʿyîn ve Baş-halîfelik ile Divrikli-zâde Tahsîn Efendi'nin ʿunvân-ı nüsha-i emelini tezyîn eylediler.