Mîr-i mûmâ ileyh ʿillet-i insıbâb ile birkaç gün rencûr u derd-nâk ve tertîb olunan edviye vü muʿâlecât nefsini ʿadem-i imsâk ile pençe-i ecel girîbân-ı hayâtını çâk ve hâb-gâhını zîr-i hâk eyledi. Mûmâ ileyh Mısır'da vefât eden Vezîr Ebûbekir Paşa'nın oğlu olup, tarîkı üzere Üsküdâr ve Edirne ve Medîne-i münevvere ve İstanbul Kadısı olmuşidi. Zemân-ı tufûliyyetinden evân-ı kuhûletine dek zihnini tecribe içün aralık aralık mukaddimât-ı ʿulûm tahsîline mübâşeret ve tabʿ-ı ʿakîm sebebi ile fehm ü idrâk menzilesine vusûl bulmayacağını cezm ve bîhûde zahmet çekmekden ferâgat edüp, dünyaya meyl ü rükûn hasebiyle çâh-ı hubb-i câha üftâde ve erre-i ʿömr-i nâzenîn ve sûhân-ı râhat-ı mugaffilîn olan tarîk defterini taklîb ile şâhid-i dîvâr-ı hulyâya dil-dâde olmuşidi. ʿÂkıbet bu hılâlde nâ-kâm u mahrûm, reh-peymây-ı berzah-ı yevm-i maʿlûm oldu; “Men leyse fî bekā’ihî menfaʿaten türcâ, fe-lâ be’se lehû izâ hevâ”