Müşârun ileyhin rızây-ı Devlet-i ʿaliyye'ye muhâlif harekât-ı nâ-hemvârı ve kemâl-i şekāvet ü mel'anetinden nâşî zâhir olan bâgıyâne reftârı, bundan akdem tehyîc-i gazab-ı Şehriyârî edüp, birkaç mâh Vidin Kalʿası'nda mahsûr u mahbûs ve bi'l-külliyye hayatından nevmîd ü me'yûs olmuşiken, Sadrıaʿzam hazretleri tarafına ilticâ ve fîmâ-baʿd câdde-i istikāmetden ser-i mû ʿudûl etmemek şartıyla 'afvını recâ ve serhadlü dahi ʿarz u mahzarlarıyla merkūmun sahîfe-i hatîʾâtına hatt-ı safh-ı cemîl keşîde kılınmasını niyâz [Ü4 21b] ü istidʿâ etmişler idi. Muktezayât-ı vakt ü hâl iltizâmıyla recâlarına müsâʿade kılındığından gayri, leyl ü nehâr sîne-kûp-i tehassür olduğu Rütbe-i Vezâret ile refîʿü'l-kadr ve Vidin Muhâfızlığı ile rehîbü's-sadr kılınup, bu niʿmet-i celîlenin kadrini derk ve etvâr-ı nigûhîdesini terk lâzım iken, eyyâm-ı kalîle murûrunda tabîʿat-ı ʿakrabiyyesi tezebzüb ve etrâf u eknâfa itâle-i dest-i tegallüb eylediğinden gayri, birkaç seneden berü Rumeli etrâfında ızrâr-ı ʿibâd ile şöhret-şiʿâr olan dağlı eşkıyâsını istıshâb ve sergerdelerini ilbâs-ı hilʿat ve vücûh-ı iʿânet ile teʾmîn ü isticlâb edüp, Niğbolu ve sâyir kazâlara teslît ve birkaç defʿa nush u pende âgāz olunmuşiken, ihtiyâr-ı vâdî-yi iğfâl u tağlît edüp, fesâd ü şeytaneti bu cihetler ile Rumeli memâlikine sirâyet ve kulûb-ı fukarâ vü zuʿafâya ilkāy-ı vahşet etmekle, bu ihtilâlin defʿi matlûb-ı katʿiyy-i Mülûkâne olduğuna binâʾen, hâne-i hazret-i Fetvâ-penâhî'de ʿakd-i encümen-i meşveret ve şimdilik merkūmun Vezâret'i refʿ ve Vidin kurbünde vâkiʿ çiftliğinde ikāmet etmek ve taraf taraf ʿasker taʿyîni ile müdâhil ü muhârici sedd ü bend kılınmak sûretleri ihtiyâr-kerde-i erbâb-ı şûrâ olmağla, ol bâbda lâzım gelan evâmir ısdâr ve Vidin Muhâfızı vusûl buluncaya dek Vidin Ağası, Kāyim-makām nasb olunup, serhadlüye dahi Ocak-ı ʿâmire tarafından bir nefer Kol Çavuşu tesyâr olunup, sûret-i inhilâlde olan Niğbolu Sancağı, Vidin Kalʿası muhâfazası şartıyla Silistre Vâlîsi olan Vezîr Mûsâ Paşa'ya işbu Cumâdelâhire'nin yirmi birinci günü tevcîh [Ü4 22a] ve iktizây-ı vakt ü hâl ile mütebassırâne hareket üzere olması tarafına hitâben sâdır olan emr-i ʿâlî-şânda ber-vech-i teʾkîd tenbîh olundu.