Şâm-ı şerîf'de bir müddetden berü müteşahhıs olan “Ebû Hamza” nâm şakī, sefer bidâyetinde [Ü1 245a] memleket hâlî kalup, keyfe-mâ-yahtâru tasarrufuna iktidâr gelmek içün ecânibden şümâr eylediği katî çok kimseyi Şâm'dan tard u ihrâc [Ü3 39a] ve Şâm Müftîsi Mehâsinî-zâde ve sâbık Müftî Şeyh Murâd-zâde ile baʿde'l-istimzâc tarîk-ı savâbdan tebâʿüd ve zirve-i ʿutüvv ü ʿinâda tesâʿud eylediğinden başka, Şâm Yerli Kulı Ağası ʿAli Ağa ile ittifâk ve Şâm Kalʿası'nı zabt ile bî-cürm ü günâh baʿzı kimseleri küşte-i tîğ-i gadr u nifâk edüp, mürettebât-ı devleti taʿtîl ve ʿAkkâ muhâsarısında hâhiş-ker-i imdâd olan asâkiri ifsâd u tadlîl eylediği Serdâr-ı ekrem hazretlerinin maʿlûmu oldukda, Mevkib-i hümâyûn Şâm'a vusûl buluncaya dek merkūmun esbâb-ı izâlesi tedârükünden iğmâz ve baʿzı mülâhaza zımnında taʿcîl-i istîsâlinden iʿrâz olunup, Şâm'a vusûl ʿakabinde umûr-ı seferiyye müzâkeresiyçün vücûh-ı belde ihzâr ve Ebû Hamza ve Yerlü Ağası tuʿme-i şemşîr-i âteş-bâr kılınup, merkūmları iğvâ ile taʿlîm-i semt-i bağy ü şekā eden sâbık Müftî Murâd-zâde Haleb'e nefy ü iclâ olunduğundan gayrı, Şâm Müftîsi Mehâsinî-zâde'nin seyyi'âtına vukūf tahsîl ve Bonaparta ile nihânî muhâberesi olduğuna mesfûrun der-dest olan kağıdı delîl olmağla, ol dahi Bîretü'l-Furât Kalʿası'na bi-tarîkı'n-nefy tesbîl olunduğu haberi, Sadrıaʿzam-ı celîlü'l-mikdâr cânibinden Der-i devlet-medâr'a ʿarz u işʿâr olunup, o kıtta-i mukaddesede bir zemândan berü tekevvün eden şûr u inkılâb dest-yârî-yi tedbîr-i Sadr-ı ʿâlî-cenâb ile zevâle makrûn ve sükkân-ı belde vâreste-i cevr ve zulm-i gûnâ-gûn oldu.