Serʻasker Paşa vakʻasından sonra aʻdâ Ebuhûr Kalʿası'nı muhâsara ve âgāz-ı muhârebe vü müşâcere etmişidi. ʿAn-asl Ebuhûr'un mâ'-i cârîsi olmayup, ehâlîsi mevsim-i vefret-i Nîl'de imlây-ı sahârîc ve ʿâm-ı kābile dek ber-vech-i tedrîc defʿ-i mâ-yahtâc eyledikleri, ehâdîs-i sıhâh-ı nâsdan tahrîc olunmuş olduğundan fazla, kalʿanın füshat ü vüsʿati olmadığı olduğundan, iddihâr-ı zehâyir müteʿazzir ve ihtizân-ı mühimmât müteʿassir ise dahi, bir kalʿanın zahîre vü imdâdı ve mühimmât u ecnâdı münkatıʿ olmadığı hâlde o kalʿaya düşmen dest-res olmayacağı mücerreb olup, binâʾen-ʿalâ-zâlik Ebuhûr sâhilinde ictimâʿ eden [Ü3 37a] Donanma-yı hümâyûn Başbûğu ve sâyir serân-ı asker bu dakīkayı idrâk ile refte refte asâkir ve zehâyir ile mahsûrîne imdâd ve defʿ-i ʿatş eyleyecek derecelerde mâ'-i lezîz îsâlini muʿtâd eyledikleri sıhhata resîde olmuş mevâddan olmağla, tertîb-i sânî olmak üzere mukaddemâ techîz olunan cüyûş ve bu defʿa tahrîr u tesyîr olunan leşker-i deryâ-hurûş havl ü kuvvet-i hazret-i Bârî ve yümn-i baht-ı cenâb-ı Tâcdâri'yle bilâ-fâsıla o tarafa vusûl ve kuvvet husûlüyle kalʿa inhisârdan halâs olup, aʿdâ tahlîs-i nefs dâʿiyyesine meşgûl olacaʿı meʾmûl-i erbâb-ı ʿukūldur.