Françelü'nün Ülke-i Mısır'a istîlâları vukūʿundan sonra Gazze ve Remle ve Yafa câniblerine doğru râyet-keş-i idbâr ve memâlik-i mezbûrenin vâhiden-baʿde-vâhidin yed-i tegallüblerine giriftâr olduğu âşikâr olmağla, bundan sonra refte refte Hicâz ve Kudüs ve sâyir memâlik-i İslâmiyye'ye tecavüz ü teʿaddî ve envâʿ-ı fesâd ü melʿanete tesaddî eyleyecekleri etvâr-ı mekîdet ü ihtiyâllerinden istidlâl olunmağla, huzûr-ı hümâyûnda ʿakd-i encümen-i meşveret ve defʿ-i tesallut-ı aʿdâya küllî himmet olunmak irâdesiyle, işbu selh-ı Şevvâlü'l-mükerremde Sadrıaʿzam ve Şeyhülislâm ve Kapudan Paşa [Ü2 11a] hazerâtı ve sudûr ve sâyir ʿulemây-ı aʿlâm ve ricâl-i devlet ve Ocağlu huzûr-ı mevâhib-mahsûr-ı hazret-i Şâhâne'ye daʿvet ile ruhsûde-i zarâʿat ve cümlesi iltifât-ı Mülûkâne ile [Ü1 221b] hâyiz-i rehîne-i mefharet oldukları hâlde, bâʿis-i cemʿiyyet ve sebeb-i meşveret ne olduğu cümleye iʿlân ve düşmen-i dînin geçen seneden bu âna gelince etdikleri bagy ü tuğyân yegân yegân şümârende-i benân beyân kılınup, herkes bildiğini söylemek ve kahr-ı aʿdâya dâ'ir tedbîr tedârüküyle hakkı ketm etmamek ruhsatıyla şeref-yâb olduklarında, usûl-i mecâmiʿ-i umûr olan erbâb-ı temkîn ü şuʿûr mahalle muvâfık ve maslahata mutâbık kelimât-ı câmiʿa ile resm-i edebi icrâ ve baʿzıları gayr-i maʿkūl tedâbîr ile zâtlarında muhtemel ü mevhûm olan reviyyeti ilgā eylediklerinden gayri, baʿzısı dahi o hilâlde meydân bulup, yek-rân-ı râyiz-i fikrine cevelân ve semend-i tabʿına irhây-ı ʿinân verüp, hâricden tertîb-i cünûd ve hazîne-i gaybiyyeden tedârük-i nukūd ile bazı mütemevvil ü müteʿayyinlerin sefere me'mûriyyetlerini ve encâm-ı kârın vehâmet ü redâʾetini âverde-i zebân edüp, bilâhare Sadr-ı gayûr yerinden hareket ile hâk-i kadem-i hazret-i Şehriyârî'yi çeşm-i ibtihâcına kühl ü zerûr eyleyerek, sebükbârca aʿdâ üzerine bi'n-nefs ʿazîmete ruhsat-cûy olmağla, evleviyyet-i hareket ve ʿadem-i hareket taʿlîk-i ʿuhde-i erbâb-ı meşveret kılınup, ʿazîmet ve teveccüh-i hazret-i Sadrıaʿzamî'ye dâ'ir pîrâmen-güzâr-ı hâtır olan mühassenât beyânında cümlesi yek-sâk-ı vifâk olduklarına binâ'en, taraf-ı Cihân-bânî'den tahrîk-i âb-rûy-i ruhsat ve hemân bu günden tesviye-i umûr-ı seferiyyeye mübâşeret olunmak hükm-i Cihân-mutâʿı teşnîf-sâz-ı mesâmiʿ-i erkân-ı devlet olup, hâzır bi'l-meclis olan İmâm-ı Evvel-i Sultânî bi'l-işâre dest-bâz-ı niyâz ve mansûriyyet-i ehl-i İslâm ve makhûriyyet-i aʿdây-ı li'âm [Ü3 11b] zımnında duʿâya âgāz ve mevcûd olanlar nağme-i hüzn-âver-i te'mîn ile nevâ-sâz oldukları hâlde meclise gāyet ve meşverete [Ü1 222a] nihâyet verildi.