Müşârun ileyh merfûʿu'l-Vezâre hânesinde ikāmet ile sübha-i rûz u şebi idâre eyleriken, bedenine ʿillet târî ve birkaç günden sonra zebûn-ı ser-pençe-i mevt gayr-i ihtiyârî oldu. Müşârun ileyh Hazînedâr-zâde dimekle maʿrûf ve kesret-i emvâl ü mahsûlât ile mevsûf olup, seferde Kassâb-başı ve Âsitâne'de Gümrükçü ve Çavuş-başı olmuşidi. Sadr-ı esbak Melek Mehmed Paşa ile miyânelerinde müsâheret münâsebeti olduğundan, refte refte evsâf ü mehâsini ile kâse-i esmāʿı [Ü2 169b] mel'ân ve Vezâret'e şâyân olduğunu fursat vukūʿunda âverde-i zebân-ı beyân etmişidi. Bi't-tabʿ sohbet-i mü'essir ve kelâm-ı müdellilden iʿrâz müteʿazzir olduğuna binâ'en, maʿa'l-Vezâre Rumeli Eyâleti ile müstebşir olmuşidi. Vezâret'i hâlinde me'mûl-i devlet üzere hidmet edemeyüp, ibtidâ Sakız'da ve baʿdehû Selânik'de ikāmetine ruhsat verilüp, bu esnâda vefât ve terk-i vedîʿa-i hayât eyledi. Müşârun ileyh şinâsende-i ahvâl-i dehr ve dânende-i mizâc-ı ʿasr, fart-ı zekâ ile meşhûr ve seferlerde hidmetde bulunmuş bir Vezîr-i gayûr idi. Baʿzı fürû-mâye “Ve-lâ tenâbezû bi'l-elkāb” nehyinden kenâre-gîr-i ictinâb olmayup, hissetinden kinâye ile o Vezîr-i sütûde-tedbîri “Tenekeci” lakabıyla teşhîr eylediler.