Cezîre-i mezkûrede bir müddetden berü aʿyân ve zulmü iʿtiyâd ile harâb-kerde-i hânumân-ı zîr-i destân olan “Abdülkerîm” nâm le'îm, öteden berü Kapudân-ı deryâ olan vüzerâya yoluyla kesb-i teʿalluk ve ehâlî-i cezîreye bu sebeble galebe vü tefavvuk edüp, şerrinden ehâlî lerzân ve iştikâdan tersân olurlar idi. Bu defʿa Kapudan Paşa hazretleri donanma ile Limni'ye vardıkda, cezîre halkına cesâret gelüp, merkūmun zulm ü teʿaddîsinden şikâyet ve defʿ-i mazarratı bâbında istidʿây-ı ʿinâyet etmişler idi. Derhâl merkūmu Rodos'a iclâ ile tervîh-i fukarâ edüp, ancak menfî-yi mezbûrun tarafdarları ʿamel ve iki yüz yirmi kîse muʿaccelen ve mü'eccelen vermek şartıyla ʿafvını kusvây-ı emel ʿadd eylediklerini müşârun ileyh tahrîr edüp, Rikâb-ı kâm-yâb'a ʿarz olundukda, mâl-ı habîsine tamaʿ ile tekrar fukarâya [Ü1 138a] teslît olunması taraf-ı hümâyûndan münâsib görülmeyüp, merkūm ile birâderinin izâleleri bâbında irâde-i seniyye teʿalluk eylediğine binâʾen, işbu mâh-ı Safer'de ber-minvâl-i muharrer ikisi dahi seyf-i siyâsetle [Ü2 148b] istîsâl ve fukarây-ı cezîre vâreste-i kayd-ı endûh u melâl kılındı.