Saltanat-ı seniyye'min sunûf-ı askeriyyesinden başı bağlu ve râbıtalusu eyâlet halkı olup, şurût ve kānûnları bir vakte dek merʿî iken, [Ü2 54b] bakılmayarak muhtell olduğuna binâʾen, ʿammim vaktinde şurûtları tecdîd ve fîmâ-baʿd halelden sıyâneti vaʿîd ile te'kîd olunmuş iken, ʿadem-i dikkat ve belki irtikâb-ı rehâvet hasebiyle evvelkinden ziyâde muhtell olup, fi'l-asl bu kadar memâlik teshîrinde yüz aklıkları etmiş böyle muntazam askerin bir işe yaramaz derecelerine vardıkları bu sefer de zâhir oldu. Bunlar içün ilâ-mâ-şâʾallâhü Teâlâ bozulmayacak bir kānûn-ı cedîd vazʿı, murâd-ı katʿî-i Şâhânem olup, şimdiki hâlde sefer ber-taraf olmağla, ittifâk-ı ârâ ile bu kānûn-ı cedîdi vazʿ eyledim. Ve tecdîd-i şurût [değil] kānûn-ı müstebidd etdim. Bu günden sonra mâdde-be-mâdde ve harf-be-harf ilâ-mâ-şâ’allâhü Teʿâlâ düstûru'l-ʿamel tutulup, vükelây-ı devlet ve hayr-hâhân-ı Saltanat'ım, farza riʿâyet eder gibi riʿâyet ve min-külli'l-vücûh ile'l-ebed tenfîz [Ü1 52b] ü icrâsına dikkat ve nezâret edeler. Şöyle ki, bu kānûn-ı cedîd dîn ü devlete hayr-ı mahz olmağla, ʿammim vaktinde muhtell olduğu gibi, bir maddesin ihtilâli vukūʿa gelmemesi, taraf-ı Şâhânem'den mültezemdir. Vükelây-ı devletimden zerre mikdârı mugāyirî harekete cesâret edenler her kim olur ise, olsun dîn ü devlete hıyânet etmiş olacağı âşikâr olduğuna binâ'en, o makūlelerin bilâ-emân cezâların tertîb ederim. Ve bundan sonra hâtıra ve gönle ve yâhûd tamaʿa mebnî feshine ve te'vîl ve hîle ile bâtılı hakk sûretine komağa cür'et eden olur ise, Allâhü ʿazîmü'ş-şân'ın ve Rasûl-i ekrem'in laʿnetine mazhar ve dünyâ ve âhiretde ʿazâb-ı elîme mübtelâ olsun. İşte bu kānûn-ı [Ü2 55a] cedîd bundan sonra ile'l-ebed vedîʿatüllahdır. Tenbîhât ü te'kîdât ve laʿnet ü tehdîdâtı bilüp ve işidüp, herkes ana göre ʿamel ü hareket ve hılâfından hazer eylesün.