Dârü'l-Murâbıtîn ve beytü'l-mücâhidîn olan Tûnusu'l-hadrâ'dan birkaç senede bir ʿatebe-i ʿulyâya bızâʿat-ı müzcât kabîlinden olarak baʿzı hedâyâ gelüp, Devlet-i ʿaliyye tarafından dahi âlât-ı gazv ü cihâd ile lutfen mukābele olunmak muʿtâd olmuşidi. Bu defʿa dahi Tûnus Beylerbeyisi Hamûd Paşa tarafından maʿrûzâtıyla hediyyesi vârid olup, âdemleri Bâb-ı ʿâlî'ye ihzâr ve hediyyeleri mukārin-i enzâr kılındıkdan sonra, hilʿatleri ilbâs ve hediyyeleri merfûʿ-ı ʿatebe-i felek-esâs kılındıkda, hediyyeleri karîn-i kabûl ve âdemleri huzûr-ı mevâhib-mahsûr-ı Mülükâne'de tekrâr hilaʿ-i zâhire ile lihâza-i ʿâtıfete meşmûl olup, dest-bâz-ı niyâz oldukları âlât-ı cihâdiyyeye dahi müsâʿade-i seniyye erzânî kılınup, iki kıtʿa sefîne ve iki bin kantâr barut ve birkaç kıtʿa top [Ü1 35a - Ü2 36a] ve sâyir mühimmât ihsânıyla bâzû-yı celâdetlerine kuvvet ve sâʿid-i gayretlerine miknet verilüp, âdemleri makzıyyü'l-hâce mekâtîb-i muʿtâde ile iʿâde olundular.