Anadolu Pâyesi olan Pîrî Paşa-zâde Mehmed Saʿîd Bey, birkaç günden berü mübtelây-ı derd-i cân-gâh ve işbu Ramazân-ı şerîf'in yirmi ikinci gicesi mehd-i lahd-i hâb-gâh eyledi. Mîr-i mûmâ ileyh elli iki târîhinde kadem-nihâde-i basît-i zemîn ve on bir yaşında iken kıdvetü'l-ʿulemâ’i'l-muhakkıkīn ʿunvânını kesb ile dâhil-i silkü'l-le'âl-i müderrisîn olup, rüşdüne bülûğ ve kevkeb-i tâliʿine fürûğ geldikde, Şeyhülislâm-ı benâm olan ʿOsmân Monla, merhûma dâmâd ve o Şîrîn-i kâşâne-nişîn-i ʿismete Ferhâd olmuşidi. Giderek devre-i muʿtâdeyi tekmîl ve Galata ve Edirne mevleviyyetlerini tahsîl ve doksan altıda Mekke Pâyesi ve iki yüz ikide bi'l-fi'l İstanbul Kadısı olup, müddet-i ʿörfiyyesin itmâm etmezden evvel maʿzûl ve bu gadr-i nâgeh-zuhûrdan cismi mehzûl ve âvâre-i idrâk-i mahsûs u maʿkūl olmuşidi. İki yüz yedide Anadolu Pâyesi kalb-i meksûruna mûmyâ-yı tesliyet ve târîh-i mezkûrda merkeb-i çûpîn-pây ile reh-neverd-i semt-i âhıret oldu. Vefâtından birkaç sene mukaddem ʿAvâmil ve Kâfiye ve İzhâr ve Şâfiye'yi görüp, Telhîs ile iştigāl ve miyânelerinde husûmet-i karâbet olan Sarı Mehmed Paşa-zâde İbrâhîm Beyefendi'yi ihâfe vü tahcîl eyleyecek [Ü2 21a] derecelerde meleke vü kābiliyyet istihsâl etmişidi. Be-în-cümle zâtında müeddeb ve ahlâkı mühezzeb bir mîr-i necâbet-semîr idi.