Nakīb Efendi'nin iştidâd-ı marazı hasebiyle muʻâyedede bulunmadığı bâlâda zikrolunmuşidi. İşbu Şevvâlü'l-mükerrem'in dördüncü günü hırâmân-ı ravza-i cenân olup, Nekābet-i eşrâf mansıb-ı celîli sabıkā Mekke Kadısı Şerîf Efendi-zâde es-Seyyid “Atâʼullâh Efendi'ye İstanbul Pâyesi inzımâmıyla tevcîh olundu. Müteveffâ-yı mûmâ ileyh meşâyih-ı kirâm'dan Bıçakcılar İmâmı “Abdullâh Efendi'nin hafîdi ve Mekke-i mükerreme'de mücâvir iken, fevt olan Dersiʻâm Trabzonî Ahmed Efendi'nin necl-i necîbi olup, yigirmi altı ve 'ala-rivâyetin otuz üç târîhinde kadem-zen-i 'âlem-i hestî olup, fark-ı sevâd u beyaz ve temyîz-i cevâhir ü aʻrâz eyledikde, tahsîl-i ‘ulûma rağbet ve altmış târîhinde medrese ru’ûsuna neyl ile hâyiz-i rehîne-i ferhat olup, seksan dokuzda Kadı-yi Üsküdâr ve doksan sekizde Edirne hükûmetiyle kâm-kâr ve iki yüz üç senesinde Medîne-i münevvere Pâyesi'yle nâm-dâr olup, iki yüz beş Receb'inde Nakībüleşrâf ve altıda İstanbul Pâyesi'yle mazhar-ı eltâf ve iki yüz sekiz senesi Şevvali'nin [215a] dördüncü günü terk-i ‘âlem-i fânî ve ‘azm-i semt-i câvidânî eyledi. Merhûm Akkermânî Efendi'den ahz-ı icâzet ve ‘Asım-ı vakt olan Çelebi İmâm'dan teʻallüm-i kırâʻat ve Eğri-kapulı'dan ketebe alup, beyne'l-hattâtîn cevdet-i hat ile kesb-i şöhret eylediğinden gayri, mevzûn güftârı ve elsine-i selâsede eşʻârı olup, fazlına nisbetle kadr-i şiʻri dûn olduğundan mecelle-i vekāyiʻa kaydolunmayıp terki evlâ görüldü.