Müşârun ileyh vâlî olduğu Halebü'ş-şehbâ'da pister-i renc ü maraza üftâde ve işbu [213a] şehr-i Ramazan'ın üçüncü günü emr-i Bârî'ye rızâ-dâde olup, mürg-ı rûhu kafes-i tenden hurûc ve âlem-i melekûta 'urûc eyledi. Müşârun ileyh İshak Ağa dâmâdı Ahmed Efendi'nin ‘utekāsından olup, tera'ru‘-i eyyâm-ı şebâbda ‘ilm ü hünere sa'y u himmet ve Mektûbî Kalemi'ne müdâvemetle esâtize-i vakt ü ‘asırdan istifâde ve mahv-i zulmet-i cehâlet edüp, fenn-i kaleme vukūf ve cevdet-i hat ile maʻrûf olduğundan Baş-halîfeliğe nâyil ve esfâr-ı sâbıka evâyilinde müstenidi olan Sadr-ı Emîn Paşa himmetiyle Mektûbçuluk hıdmetine vâsıl olmuşidi. Sadr-ı müşârun ileyhden sonra ‘azl ü tagrîb ve bir müddetden sonra orduya celb olunup, baʻzı menâsıbda istihdâm ile tatyîb olunup, livâ'-i şerîf Âsitâne'ye duhûlünde mansıbı olan Küçük Tezkirecilik'den maʻzûl ve bir zemân kemâl-i müzâyaka vü hevân ile kûşe-gîr-i inzivâ vü humûl olup, Dervîş Paşa Sadâretinde Mektûpçuluk hıdmetiyle mükerrem ve Dârendeli Mehmed Paşa dahi hıdmetinden mahzûz olarak tamgā-yi ibkā ile câme-i istihkākını muʻallem eyledi. Müşârun ileyh ekser-i evkātte yed-i gālibe ashâbına intisâb ve o makūle erbâb-ı himmetin i'ânetine mazhariyyetiyle Mektûpçuluk'dan Kethudâlık mesnedini def‘aten iktisab edüp, bundan sonra Re'îsülküttâb ve tekrâr Kethudâ ve Defterdar olup, Riyâset-i sâniyesinde vezâret ile Rumeli Vâlîsi ve Nemçe Ser‘askeri nasb olunup, Pojarafça'yı [پوژرفچه = Požarevac] tahlîsde ikdâm u himmeti manzûr ve şân u ‘unvânı mevfûr olmuşidi. Nazarete Vakʻası'nda tûğları ref ve müsâdere ile nefy ü def olunup, baʻdehû vezâreti ibkā ve Sinob muhafazasına taʻyîn olunup, musâlaha 'akabinde Sivâs Eyâleti'yle kadri [213b] iʻlâ ve bir vakitden sonra Vâlî-yi Halebü'ş-şehbâ olup, kâr-sâz-ı ehâlî iken, câme-i hayâtı köhne vü bâlî ve Haleb civârında vâki‘ Şeyh Ebû Bekir Zâviyesi'nde defn olunup, nokta-i vücûdu dâyire-i hestîden nâ-bûd u hâlî oldu. Târîh-i mevlidi mazbût olmayup, a'vâm-ı 'ömrü takrîben yetmiş seneye mütekārib olduğu kudemâ-yı nâs rivâyeti ile sübût-yâte-i sıhhat olmuşdur. Müşârun ileyh mukallid-i tavr-ı kadîm, müşekkil ü cesîm, munsif ü mu‘tedil ve ‘ulûm u maʻârif ile müştagil bir vezîr olup ancak istibdâd-ı re’y ile ma‘rûf ve nakīsa-i ‘inad u temerrüd ile mevsûf idi.