Sinîn-i çendînden berü Rumeli kazâlarına envâ‘-ı hasâret îrâs eden gulât-ı eşkıyâdan ‘Avrethisârlı Şahbendî-oğlu ‘Ömer ve İlyas ve Şa‘bân ve "Karasulu" demekle meşhûr bölük-başılar birkaç yüz nefer eşkıyâ ile Kırcova Kazâsı'nda vâkiʻ kurânın birinde ahz ü gasb ve fetk ü nehb ile meşgül oldukları Rumeli Vâlîsi Vezîr Ebû Bekir Paşa'nın mesmûʻu oldukda dâyiresi halkından üzerlerine vâfir ‘asker irsâl ve 'ale's-sabah mukīm oldukları mahall kebs olunup, mütesaddî-yi harb ü cidâl olmalarıyla, iki saʻât kadar [212b] miyânelerinde bâzâr-ı kâr-zâr rayîc ve dest-i tegallüb ü iktidârları fâlic olup, mahal-be-mahal eşkıyâ-yı mezbûre ihâta ü istîʻâb ve beş nefer bölük-başılar ile yigirmi üç nefer eşkıyâ hâyyen Manastır'a getürilüp, yek-be-yek mazhar-ı darbü'r-rikāb olmalarıyla, ru'ûs-ı menhûseleri müşârun ileyh tarafından evâyil-i şehr-i Ramazân'da vârid-i Âsitâne-i saʻâdet ve Serây meydânına vazʻ ile mûceb-i terhîb-i erbâb-ı şekāvet oldu. Zikr olunan bölük-başılar fi'l-hakīka bir müddetden berü Rumeli'yi tahrîb ve fukarâ vü zuʻafâyı mutâlebât u mu’âhazât-ı ‘anîfe ile taʻzîb eyledikleri zâhir ve âşikâr ü ve kesret-i havâşî vü hevadârları sebebi ile ahz u istîsâlleri müteʻassir ü düşvâr iken, ber-vech-i suhûlet ele girdikleri ‘alâmet-i tevfîk olduğu vâsıl-ı derece-i tahkīkdir. O havâlî ile münasebeti olanların biri mâddeyi şu vechile tashîh edüp der ki: "Eşkıyâ-yı mezkûre dağlı eşkıyâsından infisâl ve tervîh-i nüfûs-ı habîse zımnında zikr olunan kazâda bir müddet istikrar ile kemâ-kân ‘avd ü insırâfı nükāve-i fikr ü hayâl etmişler idi. Ehâlî-yi kazâ bu keyfiyyeti nihânî Rumeli Vâlîsi'ne ihbâr u inbâ ve müşârun ileyh dahi taʻyîn-i ‘asker-i müstevfâ edüp, gāfilen üzerlerine vardıklarında tâkatleri yetişdiği kadar muhârebeye ibtidâr ve bir mikdârı hâyyen eyâdî-yi ‘askere giriftâr ve bir mikdârı küşte-i şemşîr-i tâbdâr olduklarından gayri, bir mahalde vâfir şâkī mütehassın ve imtinâʻ-ı teslîm-i nefs etdikleri müteʻayyin oldukda, mahall-i mezkûrun cevânib-i erbaʻasına âteş verilüp, cümlesi mühterik ü sûzân ve dünyâda mukaddime-i ‘azâbı rü’yet ile ‘âzim-i dereke-i nîrân oldular.