Bundan akdem hakkında “afv-ı Pâdişâhî zuhûr ve Burusa'dan Âsitâne'ye 'avdet ile darb-ı usûl-ı sürür eden Keçeci-zâde Sâlih Efendi Asitâne'ye gelüp, "Men sameta necâ" kāʻidesine riʻâyet ile kûşe-nişîn-i selâmet olması hakkında mahz-ı hayr iken, me'lûf olduğu şetâret muktezâsınca ıtlâk-ı lisân ve devr-i ebvâb ile eyâdî-yi aʻdâya teslîm-i ‘inân-ı ‘udvân eylediğine binâ’en, tarz-ı âhar ile teʼdîb ve ahlâk-ı rediyyesi tehzîb olunmak iktizâ etmişidi. Binâ’en-‘alâ-zâlik tafnât-ı sabıkası ilgā [201a] ve pâdâşı olanlar ile rüsûm-ı ‘âdiye icrâ etmek irâdeleri semʻine ilkā olunup, bi'z-zarûre sûret-i temâruz ihtiyâr ve hânesinde istikrâr ile tecerrü‘-i ku’ûs-i ekdâr etmişidi. İşbu Recebü'l-ferdin yedinci Sebt günü vukūʻ bulan rikâbda Sadrıaʻzam ve Şeyhulislâm Efendi hazerâtı mûmâ ileyhin hakkında şefekat ü merhameti müstelzim baʻzı mukaddime serd ü beyân ve tahkīk-i rütbe temenniyâtıyla dest-i şefâʻati âvîhte-i dâmen-i ihsân eylediklerinde, niyâzları müsâʻade-i Mülûkâne'ye makrûn olup, mûmâ ileyhi zillet-i inhitâtdan tahlîs ile ricâl-i tarîkin ekserini memnûn buyurdular.