Vehhabîler mâddesi [199a] mukâddemâ Bağdâd Vâlîsi Vezîr Süleymân Paşa tarafına tahrîr olunup, Hicâz cânibine îrâs-ı mazarrat fikrinde oldukları hâlde cânib-i Bağdâd'dan kavlen ve fiʻlen işgāl olunması tedâbiri ‘uhde-i dirâyet ü kifâyetine tefvîz olunmuşidi. Müşârun ileyhin bu defʻa vürûd eden tahrîrâtında tâyife-i merkūmenin edmiga-i habîselerine buhâr-ı mefâsid sâʻid ve Tîmûr üzerine hareketinde iktâ‘-1 Bağdad'dan baʻzı mahallere itâle-i pâ-yi tecavüz ile tertîb-sâz-ı ‘asker ü kāyid olduklarına binâʼen, merkad-ı hazret-i İmâm ‘Alî'de radıyallâhu ‘anh müddehar olan tuhaf u nevâdiri istihlâs kaydında oldukları vâsıl-ı derece-i yakīn ve sûr ile müsevver kılınması kāʻide-i ihtiyâta evfak olduğundan gerek kasaba-i İmâm ‘Alî ve gerek sâyir zarar ihtimali olan mahaller istihkâmât-ı mümkine ile tahsîn olunmuşidi. Bağdâd'dan Basra yigirmi beş konâk mesâfe olup, kezâlik Basra'dan Dir‘iyye[ye] miyâh u giyâhdan hâlî ve âsâr-ı ‘imâretden ‘ârî mefâze olmağla o makūle hasm-ı kavînin üzerine lâ-mahâle ‘asker kesîf ile teveccüh ü hareket lâzım gelüp, istishâb olunacak 'askerin idaresi ‘adîmü'l-mekân ve zâd ü zahîre tahmîli içün kesret-i devâb u mevâşîye zarûret-i mess eyleyeceğinden başka maʻdûmiyyet-i miyâh hasebiyle bilâ-maslahatin o mikdâr nüfûs muzmahill olacağı müstebân olup, ancak akviyâ-yı ‘aşâyirden Lahsâ'ya karîb mevâzıʻda mütemekkin olan Benî Hâlid ile miyânelerinde bir müddetden berü müşâcere vukūʻ bulup, ‘aşîret-i mekzûreyi bir hâl etdikden sonra, nevbet kendülerine geleceğini ehâlî-yi Lahsâ istidlâl eylediklerinden Benî Hâlid'i taraflarına imâle vü celb ve zümre-i muhâlifîn zabt-ı kal‘aya sebeb olan âlât-ı nâriyyeye mâlik [199b] olmayup, el-yevm handek ve şeranpol ile tarsîn eyledikleri Lahsâ'ya duhûl ve hem-dest-i ittifak oldukları hâlde 'alâ-külli hâl kesb-i emniyyet edeceklerini ifâde ile halecân u ıztırâblarını selb etmişleridi. Anlar dahi selâmet-i nefs ü mâl dâʻiyesiyle iʻtizâda karâr ve dâhil-i hısn olarak müsta‘idd-i peykâr olduklarını Vehhâbîler istihbâr ve cemʻiyyet- i ‘azîme ile üzerlerine geldiklerinde, inʻidâm-ı esbâb-ı kalʻa-gîrî ile hâyib ü hâsir rû-be-râh-ı idbâr olup, hengâm-ı muhârebede vâfir âdemleri müstehlek olduğundan, el-hâletü hâzihî telâfî-yi mâfât kasdıyla aralık aralık hücûm u iktihâmdan hâlî olmadıkları ve bu hâl-i haybet-me'âl ile iştigāl üzere olan kavim cihet-i uhrâya ‘atf-ı nigâh ve sevk-i sipâh etmamek ihtimâli her ne kadar vârid-i hâtır ise dahi bagy u tuğyânları zâhir ve cihet-i 'askeriyye ile kudret ü miknetleri mütevâtir olmağla, keyd u mazarratlarından bir vechile emniyyet câyiz olmadığını işʻâr ve şimdilik nush u pendi mutazammın tahrîrât irsâl eylediğini ifâde ile nev-be-nev vukūʻ bulan ahvâllerine vukūf u ıttılâ ‘akabinde Der-i devlet-medâr'a 'arz eyleyeceğini ihbâr eder.