Şehriyâr-ı merhamet-âsâr rîze-çîn-i hân-ı ‘adâlet ve lokma-riyâ-yı simât-ı şefekatleri olan sıgār u kibârın [178b] mede'l-edvâr refâhiyyet üzere te‘ayyüşlerine talebkâr olduklarına binâ'en kıllet-i zehâyir behânesiyle esvâkda tabh olunan nân-ı ‘azîzin me'kûl olmadığını re'ye'l-‘ayn müşâhede ve bu fesâdın indifâ‘ıyla ekele sâlih nân tabh olunmasını irâde ve bir iki def‘a numûne talebiyle tashîh-i mâdde kasdında olduklarında İstanbul Kādîsi ba‘zı mülâhazaya mebnî numûne ‘arz edemeyüp, o hılâlde vakıf-ı hafâyâ-yı umûr olan Pâdişâh-ı kâmilü'ş-şu‘ûr Kâğıdhâne'yi kudûm me‘âli nüşûrlarıyla reşk-efzâ-yı mütenezzihât-ı duhûr buyurduklarına habbâzân tâyifesinin el-ân ahz etdikleri hubûbâtın numûnesi tutulmasını fermân ve ba'de't-tabh hâsıl olan nân-ı ‘azîzde tefâvüt nümâyân olduğunu İstanbul Kādîsı'nın tekâsül ü rehâvetine haml ile ‘azl ü nefyini irâde ve Bâb-ı ‘âlî'ye numûne-i mezkûre ile bir kıt‘a hatt-ı hümâyûn firistâde buyurmalarıyla derhal ‘azl ile te'dîb ve Burusa'ya nefy ü tağrîb olunup, mukaddemâ İstanbul Kādīsı iken, es‘âr hususunda dikkat ü ihtimâmı mücerreb ü mesbûk ve ‘iffet ü diyâneti müsellem, ehl-i câh u sûk olan Mehmed ‘Arif Efendi işbu Saferü'l-hayr'ın yigirmi beşinci Salı günü İstanbul Kādīsı nasb olunup, ıslâh-ı fesâd ve tevsî‘-i erzâk-ı ibâd maslahatlarına dikkat etmek vesâyâsı kurt-ı binâgûş-i iz‘ânı ve temîme-i bâzû-yi ‘irfânı kılındı.