Mahall-i devr ü semâʻ ve mecma‘-ı erbâb-ı vecd ü iltiyâʻ olan Galata Mevlevi-hânesi mürûr-ı ezmân ve kürûr-ı ‘usûr u evân ile hâne-i dil-ʻâşikān gibi vîrân ve eczâ-yı binâsı turre-i hûbân gibi perîşân olup, tâk-ı küsiste-nitâkı mânend-i hâcib-i mahbûb-ı muʻavvec ü hamîde ve sakf-ı eyvân-ı mütezelzilü'l-erkânı teʼsîr-i tevâzu“ u meskenet-i ashâb-ı istiğrâk ile basît-i gabrâyı resîde, hücerât-ı sâkıtü'l-cevânibi riyâh-ı bevâriha memerr ve büyût-ı münhedimetü'l-adlâ‘ı mânend-i ‘Alevî ser-i bürehne olduğundan, sâhât-ı vikāʻâtı aktâr-ı emtara makarr olup, hâle-i kamer-i tarîkat ve şem‘-i cem‘-i hakīkat olan Mevleviyân-ı sâff-‘akīdenin mahall-i tâʻat ü ‘ibâdetleri mefkūd ve âfât-ı sayf u șitâ ile cemʻiyyet hâtırları nâ-bûd olduğundan gayri, gayret-i akrân ve taʻn-ı dervîşân ile her dem ü ân tennûre-ı ıstıbârları çâkçâk-ı dest-i hasret ve inʻidâm-ı hâyr-kârân-ı zemân ile ‘inân-ı ihtiyârları rübûde-i kabza-i hayret olup, derûn-ı hüzn-âverleri mânend-i ney-i süfte-i müsakkab-ı "Âh" ve levha-1 hâtırları misâl-i kudüm madrâb-ı teveccuʻ ve hümûma câygâh olmuşidi. Tekye-i mezbûrede seccâde-nişîn-i irşâd ve râh-nümâ-yı tarîk-i fevz ü sedâd olan Şeyh Gālib bu keyfiyyeti Kasîde-i Tannâne ile safha-zîb-i beyân ve teşbîhât-ı enîka ve ta‘bîrât-ı rakīka ile müteşebbis- [167b] dâmen-i ihsân olup, baʻzı vesâyit ile ‘arîza-i manzûmesi Bâb-ı ‘âlî'ye takdîm ve taraf-1 Sadrıaʻzamî'den fi'l-hâl takrîr-i terkīm olunup, merfû‘-1 hâk-i pâ-yi Şehriyâr-ı Cem-hadîm olunmuşidi. Me’âl-i kasîde-i dil-efrûz müheyyic-i şevk-i Mülûkâne ve muharrik-i 'arak-ı merhamet-i Hüsrevâne olup, fi'l-hâl binâ vü ihyâsı zımnında emr ü fermânları cilve-ger-i mücellâ-yı bürûz olmağla, çîre-destân-ı sunnâ-ı zemân ve destyârî-yi mehere-i bennâyân ile fî-akrebi'l-eyyâm tekye-i mezkûre resîde-i serhadd-i hıtâm olduğundan fazla, ‘an-asl tekyede mâ-i lezîz maʻdûm ve fukarâ-yı dervîşân lede'l-hâce mütehammil-i a‘bâ-i gumûm olurlar idi. Ebr-i midrâr-ı hasâfet ü kemâl ve nehr-i selsâl-i 'ârif u efdâl yaʻnî Reʼîsülküttâb-ı ‘Utârid-nisâb olan Mehmed Râşid Efendi sarf-ı derâhim-i bî-hesâb ile mekân-ı baʻîdden icrâ-yı âb-ı nâb ve bu hayr-1 mahzı hediyye-i Şehriyâr-ı sütûde-elkāb edüp, lisân-ı hâl ile, nazm: Ehdeytü li'l-meliki'l-mülûki ve innemâ, Ühdî lehû mâ-hüztü min-ne‘mâ'ihî, Ke'l-bahri yümtirühü's-sehâbü ve mâ lehü, Mennün- 'aleyhi li-ennehû min-mâ’ihî. mefhûmunu zebân-âver-i hüsn-i makāl eyledi. Bu esbâb ile zikrolunan hângāh-ı cây-gâh tâlibân-ı râh-ı İlâh ve mahall-i tezkiye-i nüfûs-ı erbâb-ı intibah olmağla, fukarâ-yı tarîkat-ı Mevleviyye ve sâlikân-ı menâhic-i hakīkiyye, husûl-ı huzûr-ı kalb ile şâdân ve duʻâ-yı bekā-yı ‘ömr ü şevket-i Şâhâne ile mertûbü'l-lisân oldular. Li'l-müverrih: Böyle pakize-binâ böyle nev-ayîn resmi, Fi'l-misl görse eder idi Sinnimmâr pesend, Var ise misli ekālim-i hakīkīde salâ, İşte Şîrâz ve Revân işte [168a] Nihâvend [ve] Hûcend, Tûl-i ‘ömr ile muammer ede bânîsini Hakk, Devlet ü câhı ola reste-i ekdâr u gezend. Şeyh-i mûmâ ileyhin tekye binâsına inşâd eylediği târîhtir: Lafzen ve maʻnen dedi târîhîni, Şeyh Galib 'abd-i dâ‘î-yi kadîm, Yapdı bu dergâhı pâk ve hem cedîd, Bin ikiyüz altıda Sultân Selîm. Şadırvân içün ber-âverde-i leb-i beyân olduğu târîhdir: Dedim târîhini bu şîve-i abdâl ile Gālib, Bu âb-ı pâk u zîbâyı içen ‘atşana ‘aşk olsun. Tekyede olan mahfel-i hümâyûn târîhi: Müsellem şeh-nişîn-i Pâdişâhî. Sultân Ahmed Medresesi'nde sâkin talebe-i ʻulûmdan “Ayıntâbî Efendi'nin tekyeye inşâd eylediği târîhtir: Gelüp gûş eyle neyden dem-be-dem esrâr-ı târîhi, Nefesle döndü ʻAdn-âbâda Yâ Hû Mevlevî-hâne.