Beher sâl Surre Emâneti birer şahs-ı zî-mâla tefvîz ü ihâle olunmak de’b-i dîrîn-i Devlet-i ebedd-ittisâl ve vakt-i tevcîh hulûlünde mezânn-ı emvâl ve vüs'at-i ahvâl ile müştehir olan ricâl pâ-beste-i endîşe vü hayâl olup, o makūle direm-perestân-ı zemân hubb-ı dünyâ ile ıskāt-ı farîzadan ibâ ve baʻzan nakd-i gîrân-ı ‘asra mesârifât-ı muayyenenin nısfı mikdârını fedâ ile ahad-ı erkân-ı İslâmiyye'ye hedm ü ifnâ edüp, 'Ömer bin el-Hattab radıyallâhu Teʻâlâ ‘anhü hazretlerinin "Le-kad hememtü en-ektübe fi'l-emsâri bi-darbi'l-cizyeti ‘alâ men-lem yehiccü mimmen yestetîʻu ileyhi sebilen" kelâm-ı mu‘teberinden gaflet ile bu bâbda müstelzim-i nâr olan dînârı imsâk "Ve hayrü'l-mâli'l-lezî yunfeku fi-sebîbilillahi" me’âlini ‘adem-i fehm ü idrâk ile girîbân-ı feryâdı çâk-çâk ederler idi. Hacc-ı Beytüllahi'l-harâm ve ziyâret-i Ravza-i hayrü'l-enâm efdâl-i aʻmâl-i benî Âdem ve bâ-husûs ihsân-ı Pâdişâhî olan surreleri mahallerine teslîm ile edâ-yı hıdmet-i Velî-ni‘met revâtib-hârân-ı devlete vacib ü ehemm [156a] iken, hıdmet-i mezkûre ile mükellef olan zevâtdan sudûr eden 'acz ü tüvânı muharrik-i ‘arak-ı gayret-i Cihân-bânî olup, bu fesâdın indifâ‘ı mir'ât-i tecelliyât-ı Sübhâniyye olan zamîr-i münîrlerinde cilve-ger ve Surre Emâneti'ne kifâyet mikdârı şey ta'yîni ile menâsıb-ı kesîretü'l-cedvâ ki beyne'n-nâs matlûb ve mu‘teber olmak irâdesi mukarrer olup, Surre emînlerine gayri ez-muʻayyen-i kadîm elli bin guruş nakid hükmünde olan mâldan i‘tâ vü teslîm olunmak üzere emr ü fermân ve kâr-fermâyân-ı zemân fi'l-hâl tenfîz-i emr-i Sâhib-kırân-ı devrân edüp, ol mikdâr meblağı baʻzı tasarrufât-ı ‘akliyye ile tedârük ü tertîb ve bu sâl-i meyâmin-iştimâlden sonra, Surre Emîni nasb olunan zevât içün işbu ni‘met-i cezîle takrîb ve ilâ-mâ-şâʼallah zikr olunan eser-i hayr-ı hazret-i Şehriyârî cârî ve mukaddemâ enfüs-i nâsda hüdûs eden halecân u iztirâb bi'l-külliyye mütevârî olduğundan başka, fî-mâ-ba'd Emânet-i Surre'ye bây ü gedâ tâlib ve izâfe-i cüz'iyye ile nâyil-i eşref-i merâtib olacağları zâhir ve bu hayrât-ı hisâna Şehriyârân-ı âfâkdan biri nâyil olmayup, "Kem tereke'l-evveli'l-ahiri" mefhûmu ezhân-ı uli'l-iʻtibâra mütebâdir oldu.