Beyhân Sultân ‘aliyyetü'ş-şân Kethudâsı olan Ahmed Efendi [mısra]: Hârî ez-tama‘ hîzed ve ‘izzet ez-kana‘at. me'âlinden gaflet ile Kethudâlık muʻayyenâtına kāni‘ u hursend olmayup, derîce-i âz ve tama‘i bâz ve müşârun ileyhânın mukāta‘â-yı re‘âyâsına dest-i tasallutu dirâz eylediğinden başka üzerine lâzım olmayan umûra tesaddî ile sâlik-i meslek-i tecavüz ü te'addî olduğu nezd-i hümâyûn'da mukarrer ve dâyire-i müşârun ileyhâdan tard u ibʻâd olunması ile ed‘iye-i fukarâya mazhar olmak derûn-ı hakāyik-i meşhûnlarında muzmerr olmuşidi. Çavuş-başılık inhilâlinde Efendi-yi mûmâ ileyh hidmet-i mezkûreye takrîb ve ber-fehvâ-yı, nazm: ‘Azm-i şânına aldanma fürûmâyelerin, ‘İllet-i mehlekenin mebde’idir nefh-i vücûd. sûret-i ikrâmda dâyire-i müşârun ileyhâdan tecnîb olunup, isminin mîm'i ıskātından sonra hâsıl olan ‘aded kadar eyyâm güzar eyledikde iki tûğ ile der-i devletden ihrâc ve fi'l-asl nehhâb u vehhâb olmakdan nâşî iktisâb etdiği emvâl pâydâr olmayup, hîn-i hareketinde ashâb-ı düyûn mûmâ ileyhi tazyîk ü izʻâc edeceklerini istihrâc etmekle [mısra]: Serâ leylen mehâfete en-yeraevhü hemân bir şeb-i târda mansıbı olan Köstendil'e sevk-i matâyâ-yı ‘azîmet edüp, nazm: Lâyık değil vedâ‘ ile âzâr-ı dû-sitân, Mânend-i nâme gizli sefer meşrebimcedir. deyerek darb-ı nühüfte-usûl-i rıhlet eyledi.