Def‘-i rüsûm u ‘atiyyât ve ‘ta‘yîn-i melâbis ve terk-i muhdesât

Enderûn-ı hümâyûn'a takdîm olunan 'îdiyye ve hedâyâ ve Ramazân-ı şerîf'de ‘ulemâ-yı a‘lâma ve ketebe-i aklâma verilen sâ‘at ve boğça-i zîb-ârâ mesânid-i ‘ulyâ olan zevâtı mesârif-i kesîreye giriftâr ve bu sülmeyi sedd içün ahz-ı rişvet ü bertîle hâst-kâr eylediği ve ashâb-ı câh u menzilet yek-dîgere ri‘âyet ü hürmet kasıdyla müteceşşim oldukları rüsûmât-ı ‘âdiye ile mukayyed-i külfet olduklarından gayri, bu rüsûmun icrâsı kesret-i havâşî vü etbâ‘ı îcâb ve köhne vü bâlî olan esbâb-ı resmiyyenin tecdîd ü tagyîri ve a‘mâl ü idâresinde mu‘ayyen olanların mesârifâtı muhtâc-ı nükūd-ı bî-hesab olup, îrâd-ı tabî‘i menâsıb-ı Devlet bu ‘avârız-ı hâriciyyeye kifayet etmeyüp, bir nev‘ irtikâba müeddâ olduğu zâhir ve ‘ale'l-husûs melâbis-i nâs yek-dîgere mülâbis ve da‘vâ-yı müsâvât ü tefâvüt ile ahadü-hümâ âhara mütenâfis olmalarıyla, bu kazıyye dahi ba‘zı mekkâre ihtiyârını müstelzim ve bevâ‘is-i mezkûre ile nükūd-ı Devlet memâlik-i Hind ü Efrenc'de müctemi‘ ü müterâkim olduğunu ekâbirân-ı zemân hâtır-nişân etmeleriyle, def‘ini iltizâm ve taleb-kâr-ı müsâ‘ade-i Şehriyâr-ı enâm olmuşlaridi. Def‘-i rişvet ve imhâk-ı bid‘at ve ta‘dîl-i hudûd-ı hademe-i Saltanat muvâfık-mizâc-ı Şâhâne olmakdan nâşî, ma‘rûzât-ı mezkûre müsâ‘ade-i Cihân-dârî'ye makrûn ve kuvveden fi‘le [133b] îsâl olunmak murâd-ı hümâyûn olup, ol bâbda lâzım gelan hatt-ı şerîf ısdâr ve Bâb-ı âlî'ye tisyâr olundukda, ber-minvâl-i muharrer bâlâda zikr olunan bed‘ ü muhdesât bi'l-külliyye def‘ olunup, fakat ba‘zı menâsıb-ı cesîmeden rikâbiyye ve Sadrıa‘zam tarafına verilan cevâyiz-i kadîme ibkā olunduğu ve vüzerâ-yı ‘izâm ba'zan bir sene zarfında iktizâ hasebiyle ‘azl ü nasb kabûl edüp, verdikleri câyize telef ü zâyi‘ ve kapu-kethudâları bu sebeble bi'r-i ba‘îdü'l-gavr iflâsa vâki‘ olurlar idi. Sene hıtâmından evvel bir mansıb-ı âhara tevcîh olduğu hâlde câyizesi selef ü halef kapu-kethudâları miyânında hazariyye şürûtu üzere hesab olunup, ahz u redd olunmak üzere nizâm verilüp, eyâlât ü elviye ve münâvebe menâsıbının câyizeleri dahi tehammüllerine göre hatt u tenzîl ve hademe-i Bâb'a verilegelan çuka ve kumaş nakde tahvîl ve erkân-ı kürk telebbüs edenlerden mâ‘adâya semmûr-ı vaşak ve akmişe-i hindiyye ve çiçekli tecvîz olunmayup, mütecâsir bulunur ise tekdîr ü tenkîl olunmak ve menâsıb-ı sitte erbâbıyla kapucu-başılardan mâ‘adâ sandale kablu biniş ve cübbe giymeyüp, mücevherât isti‘mâl etmamek ve İngiliz çukasından ve Engürü şâlîsinden tâyife-i nisvân ferâce katʻ etmemek tenbîhâtı taraf taraf neşr ü i'lâm ve ezikka vü esvâka tebdîlleri taʻyîni ile vikāye-i hükm olunup, bu mazmûnu hâvî vülât-ı etrâfa dahi ısdâr-ı ahkâm olundu.
Attribution
Citation:
"Def‘-i rüsûm u ‘atiyyât ve ‘ta‘yîn-i melâbis ve terk-i muhdesât", Ottoman Text Corpus, Merve Tekgürler, https://mervetekgurler.github.io/ottoman_text_corpus_website/items/ave1789_209.html
Item Details
Title:
Def‘-i rüsûm u ‘atiyyât ve ‘ta‘yîn-i melâbis ve terk-i muhdesât
Creator:
Ahmed Vâsıf Efendi
Date Created:
1206
Source:
Yavuz Bülbül
Format:
text/plain
Language:
ota