Memâlik-i kesîretü'l-mesâlik-i İslâmiyye'de kürûm u aʻnâbın kesreti hamr u ‘arak hâsıl olacak esmârın [132b] vefreti olup, reʻâyâ tarafından vaktiyle ta‘sîr ü taktîr ve efrenc tâyifesine beyʻ ve müskirâtı kalīl olan mahallere nakl ü tesyîr ve bu sebeble iddihâr-ı mâl-ı kesîr olduğu mütehakkık ve zikr olunan menâfi' bi'l-külliyye o makūle eşhâsa râci olup, Devlet-i 'aliyye'nin ednâ fâyidesi olmadığı nizâm-ı mülke gayr-i muvâfık olmağla, ‘ale'l-'umûm müskirâta vaz‘-ı rüsûm olunduğu hâlde mîrîye nef-i küllî 'âyid ve îrâd-ı Devlet mütekessir ü mütezâyid olacağı baʻzı sadâka-kârân-ı Devlet taraflarından sevk ü tergīb ve cânib-i seniyyü'l-menâkıb-ı hazret-i Tâcdârî'den tasvîb olunup, hamrın kıymet-i maʻlûmesi üzere beher vukiyesine ikişer pâre ve 'arakın vakyesine dörd pâre zecriyye nâmıyla gümrük vaz‘ olunup, Selanikî Hasan Ağa ber-vech-i emânet idâresine mübâşeret etmişidi. Vazʻ olunan zecriyyeyi taʻsîr-i eşribe ile iddihâr-ı emvâli i‘tiyâd eden nâ-bekârlar istiksâr ve hatt u tenzîli zımnında yek-dîgere istizhâr etmeleriyle maglatalarına havâle-i gûş-i iʻtibâr ile tansîfine karar verilüp, etrâf u eknâfa neşr-i misâl-i lâzımü'l-imtisâl ve hilâf-ı emr-i ‘âlî hareket edenler istîsâl ile mazhar-ı eşedd-i nekâl olacağları mütâvâ-yı ahkâm-ı Sultâniyye'ye derc ü idhâl olunmuşidi. Bundan sonra Selanikî Hasan Ağa âteş-i neyistân-ı memleket ve seylâb-ı bünyâd-ı emvâl-i ehl-i raʻiyyet olup, şöyle ki melik-i Bâbil olan Buhtunnasr'ın Benî İsrâ'îl'e eylediği mu'âmeleden eşedd-i zîr-i destân-ı velâyeti izrâr ile emvâl-i kesîre cem' ve mîrî tarafına şey-i cüz'ü def eylediği vâsıl-ı semʻ olup, veliyy-i devlet bu keyfiyyeti teftîş ü tenkīb ve tahkīk ü takrîb ‘akabinde hesabı görülüp, mukarrer olduğu emvâl tahsîl ve Bender Kal‘ası'nı binâ etmek sûretinde Âsitâne'den ihrâc u tezlîl olunup, [133a] giderek reʻâyâ-yı memleket birer mahall-i hatîre istinâd ile tahfif-i külfet ve her kazâya ber-vech-i maktûʻ şey-i yesîr rabt ve böyle bir cesîm mukātaʻyı ber-hemzede-i halel ü habt eylediler. Maʻa-mâ-fîh taraf-ı mîrîye iki bin kîseye karîb îrâd-ı cedîd hâsıl ve Devlet-i ‘aliyye'nin baʻzı mesârif-i cedîdesine mukābil oldu.