Rikâb-ı hümâyûn'da sâbıkā Re’îsülküttâb olan Mehmed Râşid Efendi sigar-ı sinn ve 'unfuvân-ı şebâbından berü umûr-ı dîvâniyye ve serâyir-i mülkiyyede müstahdem olmak takrîbi ile kâffe-i ahvâl-i Devlet-i ebed-müddet'e mahrem ve emzice vü tabâyi'-i düvel-i sâyireye âşinâlığı müsellem olduğundan gayri, sadâkat ü istikāmeti mübeyyen ve ‘akl u dirâyeti muʻayyen olmağla, o makūle sadâkat-kâr-ı Devlet ve emek-dâr-ı Südde-i saʻâdet'in Bâb-ı ‘âlî hidmetlerinden infikâkı serâ-perde-i nizâm-ı Devlet'in mûceb-i inhitâkı olacağı Şehriyâr-ı sütûde-âsâr'ın mersûm-ı zihn-i derrâkı olmağla, evâyil-i Şa‘bân-ı şerîf'de Çavuş-başılık hıdmetiyle Bâb-ı âlî'ye vüsûl ve selefi Genc ‘Osmân Ağa hânesinde ikāmet ile duʻâ-yı Pâdişâh-ı enâm'a meşgül oldu.