Mevkib-i Sultânî ve hümâyûn'dan Ordu-yi Cihân-bânî'de istihdâm olunmak 'unvânıyla Asitâne-i saʻâdet'den baʻzı kimesnelerin irsâl olunması bâ-defter matlûb olup, baʻzı nâ-halef bu bî-çâreyi nasl-ı felâkete hedef eyleyerek, ‘Amr u Zeyd ile deftere kayd ve icrâ-yı mekr ü keyd etmişidi. Za‘f-ı hâl ve fikdân-ı îrâd u mâl hasebiyle mürüvvet-mendân-ı zemâneden baʻzı hayr-hâh sedd-i râh olmak dâʻîyesiyle bûbî-yi berg ü sâmâne menca' vü penâh olup, Bâb-ı âlî'den bir iki defa 'afvı mutazammın takrîr tahrîr etdirdikde, sûd-mend ü müfîd olmayup, bilâhare ye's-i küllî bedîd ve tarîf ü telîd ve siyâh ü sefîd revnak-ı bâzâr-kille rubâyân-ı esvâk kılındığından gayri, düyûn-ı vâfire ve inkılâb-ı mütekâsire ile Ordu-yi hümâyûn'a ‘azîmet ve bâ-hatt-ı hümâyûn 'uhde-i ‘Acizâneme ihâle buyurulan Vekāyi‘nüvîslik hıdmetiyle imrâr-ı vakt eyler iken, Anadolu Muhasebecisi bulunan Berber-başı Ali Efendi Âsitâne-i saʻâdet'e me'zûn ve bu cihetle mansıbı inhilâle makrûn olmağla, iki sene kadar Rikâb-ı hümâyûn'da Anadolu Muhasebecisi bulunduğumdan zikr olunan mansıb bu Fakīr'e müvecceh ü münasib görüldü.