Mesfûr, Bara sükkânından iken İstanbul'a gelüp, Cezayirli Hasan Paşa dâyiresine duhûl ve Dîvân-hâne Tercümânlığı'nı tahsîl ile müşârun ileyhin 'urûkuna hulûl etmişidi. Bir zemândan sonra mersûmun ser-i felâket-zedesinde beylik hevâsı peydâ ve müstashibi tarafından tergīb-i hâletleri hüveydâ olup, Memleketeyn Beyliği beyzâdegâna mahsûs ve ecânib ü eclâf-1 keferenin bâl-i ümniyyeleri bu garazdan maksûs olduğu baʻzı hayr-hâhân-ı Saltanat taraflarından inhâ ve te'hîr-i matlab ile mesfûrun gayz-ı kâfirânesi dü-bâla olup, müşârun ileyhe o hılâlde Kāyim-makāmlık teveccüh edüp, fi'l-hâl Eflâk Voyvodası Mihal tarafına baʻzı mahallerden kağıdlar gönderüp, şöyle ki: "Selâmet-i nefs lâzım ise Voyvodalık'dan keff-i yed edesin" deyü îmâ ve ol dahi havf-1 cân ile isti fâ edüp, nisâr-ı dînâr-ı bî-şümâr ile etrafı tazlîl ve mesfûrun isti fâsını pîş-nihâd eyleyerek beyliği tahsîl eyledikden sonra, Mihal'in humât u hevâdârlarını tecessüs ve Darb-hâne sarrâfı Bedros'u cümleden baʻzı olduğunu ve mukaddemâ tehallüf-i garazda medhali olup, ısrâr etdiğini teferrüs edüp, izâlesini beylik teʻâmülüne ilhâk ve baʻzı töhmet serdiyle serây meydanında mesfûru ser-bürîde-i tîg-i nifâk edüp, mesfûr Voyvoda olduğu gün Bedros'un lâşesini temâşâ ve: "Ahz-ı intikām ile tahsîl-i emr eyledim" deyü dîk-i tesallüfü iğlâ ve bu hâl [72b] ile Eflâk'a 'azîmet ve çok geçmeden sefer zuhûr edüp, tavâyif-i ‘askeriyyeye Eflâk'ın emvâlini bezl ile başında vâfir cemʻiyyet nümâyân ve tuhûm-ı sâyirede 'asker kalmayup, "Eflâk Beyi" deyerek tarafına cereyân ve bu tavırla bir müddet Eflâk hudûdunda olan Nemçelü'yü işgāl ve itʻâb ve ekser ahyânda gālib olarak hudûd-ı Nemçe'yi berhemzede-i inkılâb etmişidi. İmtidâd-ı vakt ü zemândan nâşî Devlet-i ‘aliyye tarafından vâfir nükūd alup, Eflâk'da dahi mâl kalmadığını teyakkun ile idâre-i umûr-ı ‘askerîde mütehayyir ve ol havâlîde müctemiʻ olan nâs, istînâs üzere oldukları menâfiʻin gāyete resîde olduğun ihsâs ile meşârib-i tamaʻları mütegayyir olup, ceste ceste teferrük ü teşettüte ibtidâr ve mesfûr dahi Eflâk'da cem‘-i kalîl ile müstekarr olamayup, berü tarafa firâr etmişidi. Güzeşte baʻzı esbâb ile Sadrıaʻzam tarafından mesfûr-ı müsteşʻir olup, gâh Rahova ve gâh Ziştovi taraflarında serserî geşt ü güzâr bir aralıkda kesb-i emniyyet etmesi içün Vidin tarafına meʼmûriyyeti istisvâb olunup, tarafına emr-i şerîf ısdâr olundukda, baʻzı aʻzâr-ı vâhiye îrâdıyla ‘azîmet edemeyeceği işrâb ve firâr edeceği ihtimâliyle Sadrıaʻzam birâderi ceyş-i kesîf ile taʻyîn olunup, mesfûru ihlâk u itgāb eyledi. Voyvoda-i mesfûr meslûbü'ş-şu‘ûr bir kibr-i cesûr ve kesb-i sayd dâʻîyesiyle bezl-i bezr-i emvâle mecbûr idi.