Sadrıaʻzam İsmaʻîl Serʻaskeri iken Debbâğ Köprüsü etrâfında aʻdâ-yı dîne mukābil olup, cünûd-ı İslâmiyye müteferrik oldukları hâlde İsmaʻîl'e duhûl ve aʻdâ dahi müteʻâkiben vüsûl bulup, me'yûs u mahzûl Bender cânibine kufûl etmişidi. Bender'de ʻasâkir ve zehâyirin kılleti ve muhâfızlarının rehâveti tehakkukundan başka ehâlîsi mukaddemâ bir defʻa dahi istîlâ-zede olduklarından havf u hirâs ile bî-şuʻûr ve vireye müteʻallik, aʻdâ ile miyânelerinde baʻzı şürût mezkûr olup, Serʻasker bulunan İsmaʻîl Paşa gayret ü hamiyyet izhârıyla her ne kadar ehâlîyi muhârebeye igrâ eyledi ise dahi pend ü nasîhati ısgā olunmayup, sâyir paşaları ʻunfen ve lutfen irâdelerine râm ve böyle bir maʻkıl-ı metîni teslîm-i eyâdî-yi aʻdâ-yı li’âm eylediler. Muhâfız olan Yeniçerî Ağası esbak Vezîr Ahmed Paşa ve Zaralı-zâde Vezîr ʻAbdullah Paşa'nın tahlîs-i nefs ü mâl sevdâsıyla teslîm-i kalʻada medhal-i ʻazîmleri olduğu elsine-i nâsda şöhret bulup, siyâseten ikisi dahi katl ü iʻdâm ve Bender müteneffislerinden birkaç kimesnenin dahi cezâları tertîbi ile icrâ-yı lâzıme-i gayrete kıyâm ve Serʻasker Paşa'nın teslîm-i kal'ada muhalefeti olduğunu mü'eyyed yedinde senedi olmağla izhâk-ı rûhundan i'râz olunup, müsâdere-i mücerrede ile tahlîs-i cân ve Tekfûr Dağı'nda ikāmet ile kesb-i sükûn-ı itmi’nân eyledi. Müşârun ileyh ricâl-i Devlet'den iken her hıdmete kābiliyyet ü isti‘dâdı ve 'ale'l-husûs Tersâne ve Matbah Emâneti misillû hidemât-ı cesîme idâresinde mücerred kudreti olup, yevmen mine'l-eyyâm bu makūle istihdâmâta lüzûmu beyyin ü zâhir iken mücerred kuvvet-i mâliye idâre-i şu'ûn-ı Vezâret'e [49b] kifâyet eder mülâhazasıyla kusûr-ı nazar u istidlâlden nâşî müşârun ileyhe vezâret verilüp, "Li-külli ‘amelin ricâlün" meʼâlinden gaflet olmuşidi. Hâl-i vezâretinde cüz’î ü küllî bir hıdmete muvaffak olmadığından fazla, vaktiyle Bender'in levâzım-ı muhafazasını tedârik ü tertîb edemeyüp, hem devlete hem nefsine zarar-ı ‘azîm eyledi.