İmtidâd-ı sefer-i hümâyûn takrîbî ile hazînelere nefâd gelüp, celb-i mebâliğ içün bir müddetden berü idâre-i perkâr-ı efkâr ve gâh Cezâyir ve Tûnus hazînelerinden ve gâh Fas Hâkimi tarafından istikrâz olunmak keyfiyyetleri zebân-güzâr-ı ashâb-ı iʻtibâr olup, lede'l-istimzâc tarafeynden dahi zuhûr-ı i‘tizârât ile âsâr-ı ye’s ü nevmîdî bedîdâr oldukda, abtâl-i ricâle muhtass edevât-ı harbiyye rabbâtü'l-hicâle münhasır hullî-yi resmîden mâʻadâ beyne'n-nâs isti‘mâl olununan evânî-yi zer ü sîm ve raht ü bisât, ki şerʻan istiʻmâli memnûʻdur, Darb-hâne tarafına arz olunup, baʻde'l-izâbe hâsıl olan kıymeti Darb-hâne tarafından kabz olunmağla, fî-akrebi'z-zemân nukūd-ı firâvân ictimâʻını bazı hayr-hâhân sevk ü beyân eylediklerine binâ'en, husûs-ı mezkûr müteʻaddid mecâlis in‘ikādıyla istikrar bulup, taraf-ı Fetvâ-penâhî'den dahi fetvâ verilmekle dârât u debdebe-i Şâhâne'ye lüzûmu kadar raht vesâyir levâzım ibkā ve dâhil ü hâricde her ne kadar sîm ü zer evânî var ise Darb-hâne tarafına iʻtâ ve selâtîn-i 'ismet-âyîn hazerâtı ve vüzerâ-yı ‘izâm ve ‘ulemâ-yı aʻlâm ve ricâl vesâyir nâs dahi mevcûdlarını arz ve behâlarını ahz u kabz eylediklerinden gayri Anadolu ve Rumeli taraflarında olan vülât ü hükkâma evâmir-i ‘aliyye neşr olunup, mazmûn-ı fetvâ ifâde vü beyân olundukda, tenfîz ü icrâsına sa'y-i bî-hemâl ve cemʻ olundukca Asitâne'ye irsâl ve ekser nâs isti‘mâl-i harâmdan halâs ve taʻdîl-i sikke ve tasarrufât-ı 'akliyye ile [45b] hazîne-i Pâdişâhî'ye vâfir mebâliğ istihlâs olunup, cânib-i mîrîde vüs'at-ı mâliyye hâsıl ve suhûlet-i ru'yet-i umûr-ı seferiyye ile vükelânın dâʻiye-i şevki mütezâyid ü mütekâmil oldu.