Es'ad Efendi-zâde Mehmed Şerîf Efendi 'arîk ü asîl, ‘ilm ü maʻârifle bî-‘adîl, ‘iffet ü nezâheti ke'l-meseli's-sâyir elsine-i nâsda dâyir olup, ancak ‘illet-i şeyhûhet ve inhirâf-ı mizâc u tabîʻat-ı mütehammil olduğu emânet-i kübrânın idaresinde zaʻf u fütûr îrâsını müstelzim olmağla, işbu Muharremü'l-haram'ın yigirmi sekizinci günü müşârun ileyh mesned-i Meşîhat'den tenzîl olunup, Rumeli Sadâreti pâyesiyle bundan akdem Sadr-ı güzîn-i fetvâ'ya isti‘dâd kesb eden Hamîdî-zâde Mustafâ Efendi ‘âlim ü fâzıl, reşîd ü ‘âkil, mütedeyyin ü müteverri‘, muttakī vü mütevazi‘ bir zât-ı pesendîde-sıfât olduğundan, kāmet-i istihkākı şâyeste-i hilʻat-i beyzâ-yı Fetvâ buyurulup, Rumeli Kadıʻaskerliği ile dahi Re’îs-zâde ‘Âşir el-hâc Mustafâ Efendi nâyil-i ibtihâc u neșât ve İstanbul Kadılığı ile Mekke Pâyesi olan ‘Atâ Efendi-zâde Mehmed 'Arif Efendi revâc-dâde-i bâzâr-ı inbisât oldu.