Esas-ı bünyân-ı dîn ve hüdât-ı şerʻ-i Seyyidü'l-mürselîn olan ʻulemâ-yı aʻlâm kesserahumullâhu ilâ yevmi'l-kıyâm hazerâtına birer vesîle-i cemîle ile ikrâm, şerîʻat-i mutahharaya ihtirâm kabîlinden olduğu maʻlûm-ı Şehriyâr-ı kerrûbî-makām olduğuna binâen, Şaʻbân-ı şerîf'in yirmi dördüncü gününden iʻtibâr ile sâbıkā Edirne Kadısı İmâm-zâde es-Seyyid Mehmed Fâyiz Efendi'ye ve yirmi sekizinden iʻtibâr ile Koca Bekir Paşa-zâde ʻÖmer ʻİzzet Beyefendi'ye Mekke-i mükerreme Pâyesi ve yirmi dokuzundan iʻtibâr ile sâbıkā Medîne Kadısı Sarı Mehmed Pâşâ-zâde İbrâhîm Beyefendi'ye İstanbul Pâyesi ihsân olunup, Köstendilî Tâhir Efendi dahi Süleymâniye rütbesiyle sebk-i akrân eyleyerek memnûn u cezlân oldu.