Eğribozlu İbrâhîm Paşa-zâde Vezîr Mehmed Paşa mansıbı olan Cidde-i ma'mûreye vusûl ve o esnâda mevsim-i hac hulûl eylediğine binâen iskāt-ı farîza-i hac içün derhâl matiyyerân-ı isti'câl ve cebel-i Arafat'da su'ûd hilâlinde bi-hulûsi'l-bâl (246-b) tevbe ve inâbete iştigâl ve Arafat'dan vakt-i nüzûl takrîbinde savt-ı cehûrî ile yâ Rabb bu âlûde-dâmen-i ma'siyet olan mağlûb-ı nefs ü hevâyı bârân-ı bî-kerân-ı merhametinden ter-leb-ı mağfiret ve cism-ı nâ-tüvânda vedi'a eylediğin rûhu kabzla ba'd-ezîn heveskârî a'râz-ı zâileden nâşî iktirâf eyleyeceğim zünûb-ı cedîdeden beni vikāyet eyle deyû girye ve nâlişkârîye mübâderet ve etrâfında bulunan hüccâca insibâb-ı dumû' ve tetâbu'-ı niyâz ve huzû'u îrâs-ı rikkat-ı kalb edüp mahall be-mahall makbûliyyet du'âsı zımnında ref'-i ekuff-ı zarâ'et ve cebel-i Arafat'da vukū' bulan ed'iye karîn-ı icâbet olduğuna binâen müşârün-ileyhin du'âsı makbûl olup Arafat'dan nüzûl eyledikleri hînde dâmen-i cebel-ı mezkûrda tekrîr-i kelime-i şehâdete meşgûl olduğu hâlde fevt ve mazhar-ı nass-ı kerîm "Küllü nefsin zâikatü'l-mevt" olduğunu ba'zı ruvât-ı sikāt ihbâr eylediler. "Men haccelillâhi fe-lem yerfüs ve-lem yefsuk raca'a ke-yevmi veledethü ümmühü" hadîs-i şerîfî Sahîh-i Buhârî'de nigâşte-i kalem-ı zer-nigâr-ı sıhhat olduğuna nazaran müşârün-ileyhin çirkâb-ı ma'siyeti şeste-i mîzâb-ı rahmet ve kesâfet-i zünûbdan âzâde olan insandan sudûr eden du'â mevki-i icâbete resâ olduğuna binâen niyâz-mend olduğu matlab-ı aʿlâsına intibâh-ı tâm ile zafer-yâb-ı vusûl olması dahi erbâb-ı reviyyet katında gayr-i müstebʿiddir.