Ribâhârların benâmı Sultân Selîm imâmı bu esnâda enfâs-ı hayâtını tetmîm ve nakd-i cân-ı nâ-tevânını dest-i kābızü'l-ervâha teslîm edüp uhdesinde mukātaʿa olmak mülâbesesiyle hânesi temhîr olunup merkūm mukaddemâ Mudanyalı-zâde'den inâbet ve tekyeye bir nevʿ-i iʿânet ile tahsîl-i hırka ve tâc ve tekyede bir hücre peydâ edüp baʿzı nefâis eşyâsın derûnuna vazʿ u idrâc eylediği ihbâr olunduğuna binâen hücresinin temhîri dahi irâde hattâ başbâkî kulu ağa tekyeye varup kaziyyeyi yoluyla şeyhe ifâde ve icrâ-yı me'mûriyyete âmâde oldukda şeyhin tennûr-ı gazabı feverân ve ırk-ı huşûnet ve ru'ûneti nabazân edüp derhâl meclis-i cenâb-ı defterîye duhûl ve fekk-i mühr zımnında bast-ı kelâm-ı gayr-i makbûl eylediğinden gayri kâr-fermâyân-ı (V 115-b) devlete zebân-ı taʿarruzu dirâz ve derîçe-i makālât-ı gayr-i lâyıkayı bâz eyledikde imâmın ashâb-ı mukātaʿadan olduğu takrîbi ile taraf-ı mîrî ile olan münâsebet-i mâsı defterdâr efendi tarafından zikr ü tafsîl ve temhîr-i emkine-i mazânn ile zabt-ı kâffe-i emvâl lâzım geldiği zebân-güzâr-ı hüsn-i taʿlîl ve şeyhin sevret-i tehevvürünü izâle dâʿiyesiyle yedini dahi takbîl edüp bu özr-i müvecceh nezd-i şeyhde makbûl olmayup dâmen-efşân-ı ucb ü istikbâr ve Bâbıâlî ve kudât-ı asâkiri devr edüp hâric ez-saded derûnunda ızmâr eylediği bî-maʿnâ kelimâtı izhâr ve buna dahi kanāʿat etmeyerek nakībüleşrâf efendiye varup dâire-i hadd ü edebden bîrûn türrehâte ibtidâr ve imâmın bir halâline vazʿ-ı yed olunmamak zımnında ilhâh ü ısrâr ve sûret-i tahakkümde ibrâz-ı harekât-ı nâ-hincâr eylediği resîde-i rütbe-i tahkīk oldukda, [Mısra:] Gerekdir haddini bilmezlere hiddini bildirmek kāidesi üzere şeyh-i mezbûrun maskat-ı re'si olan Mudanya'ya evlâd ü ıyâliyle nefy olunması taraf-ı vâzıhü'ş-şeref-i hazret-i fetvâ-penâhîden işâret olunmağla mûcebince fermânı tahrîr, çavuş mübâşeretiyle mahall-i mezkûre tesyîr olunup Hüdâyî Tekyesi zâviye-i Sinân Paşa'da seccâde-nişîn-i irşâd ve fazl-ı takvâda bâlâ-nişîn-i mahfel-i ibâd ü zühhâd olan Dülger-zâde Efendi cenâblarına tevcîh olunup قد وصل الحق الى أهله mefhûmu zebân-güzâr-ı hâss ü ʿâm ve bâ-husûs tekye-i merkümenin mürîdân ve dervîşân bu tevcîh-i (V 116-a) müvecceh ve makbûlden şâd-kâm olarak duʿâ-yı ömr-i devlet-i pâdişâhîyi îsâl-i künküre-i çarh-ı mînâ-fâm eylediler.