İstanbul kādılığından munfasıl olan Hasan Paşazâde Mehmed Said Efendi sâhilhânesinde mukîm iken İstanbul'a müstevlî olan vebâdan birkaç mahall tebdîl [Mısraʿ]: وليس لما شاء الإله مدافع mefhûmunca âkıbet vahz-ı taʿun kuvâ-yi hasbemâ nefsini zaʿîf ü daʿîl edüp tekrâr sâhilhânesine ricʿat ve teslîm-i rûh ile azm-i dâr-ı âhiret eyledi. Mûmâileyh Hisarcık senesi yeniçeri ağası olup ba'de-berhe mine'z-zamân (88b) sadâret-i uzmâ ile vâlâ-şân olan Seyyid Hasan Paşa'nın sulbinden bin yüz kırkyedi tarihinde tevellüd ve pederlerinin ağalıkları vaktinde bir zeʿâmet ile visâde-i refâhiyete tevessüd etmişidi. Pederleri sadrıazam oldukta tarîk-i ulemâya mütemâyil ve ellialtı târihinde hâric ruûsiyle hilâl-i kadr ü rifʿati bedr-i kâmil olmuşidi. Yetmişdörtte Galata kazâsiyle mükerrem, seksen senesi evâsıtında Kahire-i mısr hükümetiyle câme-i iʿtibârı mutarraz ve muʿallem kılınup seksenbeşte Medîne-i Münevvere'ye kādı ve o bukʿa-i mübâreke halkı vazʿ u tavrından râzı ve doksan senesinde hükümet-i İstanbul ile nâmzed ve târîh-i mezkûrda zahm-ı tâʿûn ile mecrâ-yı nefsi münsedd olup Göksu havâlisinde inşâ ettiği çeşme soffasında defîn-i taht-ı türâb ve mütevakkıʿ-i rahmet-i Rabbü'l-erbâb oldu. Efendi-i mûmâileyh bahr-i zâhir-i fazâil ve reh-rev-i semt-i evâil mütâlaʿası metîn ve fehm ü zekâsı rasîn olup kelime-i tehlîle risâle-i müstakıllesi ve âhir-i Sûre-i Zilzâle dâ'ir bir makāle-i nâfiʿası olduğundan başka Gelembeli İsmâil Efendi merhûmun fenn-i âdâbda tasnîf ettiği metn-i lâtîfe bir şerh-i müfîd telîf etmiştir.