Şeyhülislâm olan Mehmed Sâlih Efendizâde Mehmed Emin Efendi iştidâd-ı illet-i pîrî ile mübtelâ-yı zaʿf-ı basar ve tertîb ettiği silsileler medhûl-i erbâb-ı istidlâl ve nazar olduğundan başka hıfz-ı mesned sevdâsıyla uzemâ-yı ehl-i tarîki birer cihetle tekdîr ve ale'l-husûs huzûr-ı hümâyûnda edebe muhill baʿzı makālât ve mutayyebât-ı gayr-ı maʿkūlesi hakkında müstemirr olan teveccüh-i tâc-dârîyi tağyîr edüp mâh-ı mezkûrun ondokuzuncu sebt günü azl ve Üsküdar'da olan hânesine nakl olunup birkaç günden sonra kayd-ı gurbete giriftâr ve Bursa'ya nefy ile mehcûr-ı hîş ü tebâr oldu. Vassaf Abdullah Efendizâde Mehmed Esad Efendi'nin o makām-ı bülende istihkākı nümâyân ve pederi makāmı olan meşîhata her vechile şâyân olduğuna binâen yevm-ı mezkûrda huzûr-ı hümâyûna daʿvet ve menkıb-ı liyâkati kabâ-yı fetvâ ile pür-zînet kılındı. Garîbe: Şeyhülislâm-ı sâbık Sâlihzâde Efendi'ye kesb-ı takarrüb ve istînâs maʿrazında baʿzı şaʿbda perdâz-ı siʿâyete âğâz ve “hâlâ şeyhülislâm olan Vassafzâde sûrî ve maʿnevî meşîhate amel ve karîben nâ'il-i emel olacaktır" deyü nemîme-sâz olduklarında safvet-ı tabîʿat iktizâsıyla bu haber-ı sıdka haml ile müşârünileyhe “mübâşeret ettiği maddeden keff-ı yed (47a) etmezse hakkında zuhûr-ı keder mukarrerdir" deyü irsâl-ı haber ve müşârünileyhe isnâd olunan keyfiyette hakīkaten sunʿ u medhali olmadığına binâen tebriye-ı zimmet ile tarafeyne emniyet gelmişiken hükm-ı kazâ vü kader ile bilâ-amel o câh-ı refîʿ ile mübeccel olması garâ'ib-ı ittifâkıyâttan maʿdûd olsa sezâ ve eshâb-ı merâtib-ı âliye makāmlarına kesb-ı liyâkat eden zevâtı istirkāb ile dem-be-dem mübtelâ-yı telâş ve ıztırâb olmaktan ise tâbiʿ-ı hükm-ı irâde ve kazâ olmak haklarında râhatı müstelzim bir maʿnâ olduğu zâhir ve hüveydâdır. Nazm: جرى قلم القضاء بما يكون فسيان التحرك والسكون