Sadrıâzam bulunan İzzet Mehmed Paşa umûr-ı cüziyye ve külliyyede gāyet beyyin ve ʿacele ve sürʿatten dâmen-çîn olmak haysiyeti ile her mâddede tarafına izz ü betâet ve isnâd-ı rehâvet kılındığından başka Tatar tâ'ifesinin mebʿûsları vürûdunda imtinâʿ-ı iltimâsları müşârünileyh ile şeyhülislâm efendi miyânında müzâkere olunur iken efendi-i müşârünileyh cenâbları delîl ü bürhândan ʿârî akvâl-i bî-maʿnâ ile perde-ber-endâz ve makām-ı sadârete lâyık olmayacak etvâra âğâz eylediği mesmûʿ-ı şehriyâr-ı bende-nüvâz olup keyfiyet hâzır-bi'l-meclis olan reîsülküttâb efendiden sırren istifsâr ve şeyhülislâm efendinin hiddet ü gılzeti ve fesh-i şurût-ı musâlahayı mûcib-i ibrâm ve huşûneti taraf-ı hümâyûna ihbâr olunup reîs efendi mücerreb ü muʿtemed ve her kavli hüccet ü sened olmak hasebiyle inhâsı semʿ-i kabûle karîn ve şuyûʿ-ı mâdde ile ikisinde dahi nüfûz ve iʿtibâr kalmadığı zâhir ve müstebîn olduğundan azl olunmaları pîrâmen-güzâr-ı şehriyâr-ı ʿâlî-tebâr olduğunu Derviş Efendi hevâdârları ihsâs ve sadâretine vazʿ-ı esâs etmişler idi. Tetâbuʿ-ı ilel ü esbâb ile iş bu Cumâdelulâ'nın sekizinci hamîs günü (28a) müşârünileyhden mühr-i hümâyûn istirdâd ve bilâ-suʾâl ve cevâb hemen o gün Aydın muhassıllığı ile dil-şâd kılınup mühr-i hümâyûn kethüdâ-yı sadr-ı ʿâlî bulunan Derviş Mehmed Efendi'ye iʿtâ ve menkib-i liyâkatine hilʿat-i zeriʿat-i sadâret iksâ olunup Bâbıâlî'ye vürûd ve şeyhülislâm efendi ʿavdetinden sonra dîvân yerine nüzûl ve halʿ-i umûmiyye ile erkân-ı devleti nâ'il-i sürûr-ı nâ-mahdûd eyledi. Münhal olan kethüdâlık hıdmeti câh-ı mezkûrdan munfasıl İbrahim Efendi'ye inâyet ü ihsân ve meşʿale-i ikbâli bu defʿa dahi müstenîr ve firûzân kılındı. İbret: Reîsülküttâb efendinin hayr-hâhâne taraf-ı saltanata sırren haber verdiği keyfiyet ki sadrıâzamın hüsn-i hâlini ve fetvâ-penâh cenâblarının mes'ulât-ı Tatara müsâʿade zımnında makām-ı bülend-i sadârete gayr-ı lâyık evzâʿını beyândan ibâret idi. Efendi-i müşârünileyhe münʿakis olup o günden hakkında adâvet ü gayzını izmâr ve âkıbet o sadâkatkâr-ı Devlet-i aliyye'yi ihtilâs-ı fırsat ile mehcûr-ı dâr u diyâr eyledi ki tafsîli inşâallah mahallinde zikr ü işʿâr olunsa gerektir. Çavuşbaşı olan Saʿîd Efendi yevm-i mezkûrda maʿzûl ve yerine sadrıaʿzamın kayın atası Mehmed Ağa mevsûl oldu.