Düşmen-i dîn dört sâʿat ilerüde mekîn ve Ordu-yi hümâyûn üzerine geleceği vâsıl-ı derece-i ʿilme'l-yakīn olmuşiken, mezhebde müttehid oldukları kimseleri âguşte-i hûn ve münkir-i vahdet-i zât-ı Hâlık-i bîçûn olan küffâr-ı dalâlet-makrûn muhârebesinde tecânüf ü firârı ʿâdet ü kānûn eden zaʿîfü'l-edyân kimseler, mâdde-i cüzʾiyye sebebi ile meterislerde olan tavâyif-i askerîyi izʿâc ve ordu halkını çadırlarından ihrâc eyleyüp, sâlt ve sebük-bâr herkes esbine süvâr ve Livây-ı şerîf sâyesine varup, iki düşmenden rest-gâr olmak ümniyyesiyle, dest-güşfây-ı ʿavn-i Perverdigâr [M2 302] oldular. Binâ'en ʿalâ zâlik, hâzır atlanmış iken, Serdâr-ı ekrem'i yerinden tahrîk ile köprü başına îsâl ve: “Müslimân olan zîr-i Livây-ı şerîfe gelsün!” deyü dellâllar nidâ ve hademe-i bâb ve ricâl-i devletin baʿzısından gayrîleri icâbet etmeyüp, orduyu yağma ve bir tarafa firâr hülyâsıyla sâyirleri müheyyâ olduğunu hayır-hâhân-ı devlet mutâlaʿa ve tercîh-i muʿâvede vü mürâcaʿa eylediler.