Birkaç seneden berü asâkir-i İslâm ‘asâ-i sefer ve envâʿ-ı hatar ile fedây-ı cân ü ser eyledikleri yegân yegân nümâyân olduğuna binâ'en, fî-mâ-baʿd şart-ı ittifâk u ittihâda riʿâyet ile düşmenden ahz-ı sâr ve gâlibâne tayy-ı tûmâr-ı harb ü peygâr etmelerini mutazammın ve Sadâret-i ‘uzmâ'nın ibkā ve takrîrini mütebeyyin bir kıt'a hatt-ı hümâyûn şeref-sudûr olup, Ordu-yi hümâyûn'da mevcûd vüzerâ ve vükelâ cemʿ olundukdan sonra, cümlesinin muvâcehesinde kırâ'et ve herkes Hudâvendigâr-ı sâbıka rahmet ve Şehriyâr-ı cedîde istidʿây-ı tevfîk-i ehadiyyet eylediler.