Cânib-i mezkûr Serʿaskeri olan Dağıstânî ʿAlî Paşa [M2 271] ve maʿiyyetine me'mûr Anadolu Vâlîsi Vezîr ʿÖmer Paşa ve Çavuş-başı İspir Ağa Karasu'ya gelüp, müteferrik olan askeri cemʿ ile cümlesini te'lîf ü te'mîn ve meteris ve sâyir esbâb-ı istihkâmâtı tekmîl ile mahall-i mezkûru tarsîn etmişler idi. Ancak Nuʿmân Paşa vaktinde tekevvün eden fesâd, mizâc-ı askerîde tekarrur ve pend ü nasîhat ve tedbîr u meşveret ile kābil-i tegayyür olmayup, câ-be-câ efrâd-ı askerî firâra müsâbir oldukları zâhir olduğundan, ittifâk-ı ârâ ile ağırlık Bazarcığ'a tesyîr ve kendüleri salt ve sebük-bâr müdâfaʿa-i düşmene sâk-ı gayreti teşmîr eylemek miyânelerinde karâr-gîr olduğu esnâda, aʿdây-ı dîn şaʿbânın on ikinci günü Kara-murâd Karyesi tarafından ser-ber-âverde-i vâdî-yi istikbâr ve Kazak ve katanalarını ilerü sevk ile ahvâl-i İslâm'ı istihbâr edüp, ber-minvâl-i muharrer orduda mevcûd asâkir miyânında cây-gîr-i istikrâr olan ihtilâf-ı kelime ve ʿadem-i ittihâd sebebi ile çerhaya ve yâhûd hücûm eden aʿdâ süvârîlerini müdâfaʿaya şahs-ı vâhid tecâsür etmeyüp, düşmen dahi meterisler kenârına tekarrub ve ne hâl ise, kenârlarda teharrub eden ehl-i İslâm'dan bir mikdâr süvârî taharrük ve tezebzüb edüp, feth-i derîce-i hisâm ve müdâvele-i rumh u hüsâm edüp, düşmenin kesreti ve berü tarafın esbâb-ı mezkûre ile ʿan-asl tezelzüle müstaʿid hey'eti ʿârıza-i tefrikayı îcâb ve ʿadem-i sebâta min-akva'l-esbâb olup, bir müddetden berü tanzîmine küllî ihtimâm olunan cemʿiyyet bir ân içinde perîşân ve bilâ-muzâyaka her biri bir semte gürîzân olup, ʿÖmer Paşa pîr ü nâ-tüvân ve Çavuş-başı dahi firârdan ʿâr ile halkı cenge tahrîz eder iken, ol dahi tahlîs-i girîbân edemeyüp, ikisi birden esîr ve hıyâm ü mühimmât bi'l-cümle nasîb-i düşmen-i şer-gîr oldu. Bu inkılâbât ile o tarafda olan kurâ ve kasabât ehâlîsi evlâd ü ʿıyâllerini Bazarcığ'a îsâl ve Serʿasker Paşa dahi Hacı-oğlu Kasabası'na karîb bir mahalle gelüp, Sadrıaʿzam'a ifâde-i hâl edüp, bu şîve-i gayr-i me'mûl dahi, mukadderât-ı İlâhiyye'ye mahmûl kılınarak, müşârun ileyh tîz elden tesliyeti müşʿir emr-i ʿâlî şeref-sudûr kılınup, o havâlîyi muhâfaza ile perîşân olan askeri cemʿ ve ahvâl-i düşmene havâle-i semʿ etmesi tenbîh ü te'kîd olundu.