Padişâh-ı dil-âgâh birkaç seneden berü müstemirru'z-zuhûr olan fiten-i ceng ile bây u gedâ münselibü'ş-şuʿûr ve bâ-husûs reʿâyâ ve fukarâ tekâlîf-i zarûriyye ile munkasemu'z-zuhûr olup, âsâyiş-i kātıbe-i ‘ibâd ve ârâmiş-i mahlûk-ı zaʿîfu'l-ʿiyâd mekāsıdıyla, defʿ-i şûr-i muhârebeye meyl ü rükûn buyurup, bir sene kadar mütâreke ve mükâlemeler ile düşmen-i pür-mekr u füsûn teklîf-i şurût-ı gûnâ-gûn edüp, mevâniʿ-i şerʿiyye ve mülkiyye ile şartlarının kabûlü mümteni olduğundan, murahhaslar ilzâmdan ʿâciz olarak râciʿ oldukları mahallerinde tafsîl ve düşmenin bu derecelerde ısrârı, eyâdî-yi İslâm'dan gereği gibi darb-ı şemşîr ve sûret-i kahr u tedmîr görmediğinden neş'et eylediği vâreste-i delîl olup, bir defʿa ittihâd-ı [M2 250] kulûb ile üzerlerine varılup, cemʿiyyetleri teştît ve askerleri tenkît olunsa, musâlaha ber-vefk-i dil-hâh râbıta-bend-i nizâm olacağı bî-reyb ü iştibâh olduğunu mutazammın vüzerây-ı ʿizâm ve ocağlu ve serhad-nişîn olanlara hitâben mufassal ve meşrûh bir kıtʿa hatt-ı hümâyûn şeref-sudûr olup, mazmûn-i münîfi karîb ü baʿîde ifade ve herkes zemîn-i itâʿata rû-nihâde olarak bi'l-ittifak tefrîk-ı şeml-i düşmene hâzır u âmâde oldular.