Murahhas-ı Evvel nasb olunan ʿOsmân Efendi Rikâb'da Re'îsü'lküttâb ve merciʿ-i ru'ûs ü eznâb olan İsmâʿîl Beyefendi'nin maʿan me'mûriyyetini niyâz ve taraf-ı Şehriyâr-ı bende-nüvâzdan; “Senin gaybet ve bu mâddeeye me'mûriyyetin hasebiyle bu taraf hâlî kalup, musâlaha umûru ve sâyir ahvâl rü'yetden ʿatıl olacağı zâhir olmağla, bu takdîrde beyin bu tarafda bulunması lâzım gibi görileyor” buyurduklarında, mûmâileyhin hod be-hod ihtiyâr-ı metâʿib ü meşâk nefsine gāyet güç gelüp, hemân cevaba âgāz ve: “Hatb-ı musâlaha mevâdd-ı müşkileden olup, katʿî müteʿazzir ve gayr-i yesîr ve bu mâddelere vukūf-i tâmmı olan Beyefendi kullarının murâfakatı, teshîl-i maslahatı mûcibdir” kelâmını tekrîr eylediğinden gayri: “Mûmâ ileyhe ruhsat-ı murâfakat verilmediği hâlde, bu kulları dahi ʿafv olunmak niyâz olunur” deyü dâmengîr-i Şehriyâr-ı İskender nazîr oldukda, li-maslahatin mümâşât ve zâhirde İsmâʿîl Beyefendi dahi levâzım-ı râh tedârüküyle iştigāl ve aralıkda: “Cenâbınız ile yollarda seyr-i bâg u râg ve bu maslahatı tanzîm ile kulûb-i hussâdı pür-dâg ederiz” kavlini yevm-i hareketine dek telaffuz ile rehgîr-i semt-i mugālata vü iğfâl olmuşidi. Mûmâ ileyhin orduya teveccühü günü İsmâʿîl Beyefendi'nin tedârüki sâhte ve musannaʿ ve garaz-ı aslî kendüsünün bi'l-infirâd ʿazîmeti olduğunu tahkīk ile ıtlâk-ı cürûb-i müseccaʿ eylediği mütevâtir u meşhûrdur.