[M2 189] Serdâr-ı ekrem hatb-ı ehemm-i seferiyyeye mübâşeret ve ‘illet-i akvây-ı tehaşşüd-i asker olan zehâyir cem‘iyle icrây-ı lâzime-i basîret eylediklerinden gayri, sevâhil-i Tuna'yı rûz-i hızıra dek hifz u hirâset etmek üzere harçlıkları kazâlardan ve ta‘yînâtları cânib-i mîrîden verilmek üzere ‘Osmân-pazarı ve Şumnu ve Selvi ve Eski-cum'a kazâlarından on bin âdem tertîb ü tanzîm ve mübâşirler ta‘yîni ile beş on gün zarfında me'mûr oldukları mahallere taksîm olunup, Şumnu etrafında olan kazâların zehâyiri meştâ askerine ‘adem-i vefâ ile bu mâddenin dahi vaktiyle nizâmı umûr-i lâzimeden olmağla, mukaddemâ mesbûk olduğu gibi, Nemçelü'den kifâyet mikdârı zehâyir iştirâsiyçün Karahisârî Ahmed Bey'in Kapucu-başılık Pâyesi'yle kadri tevkīr ve Belgrad tarafına tesyîr olundu. Bazarcık ve Edirne'de meştâ ittihâzı ba‘zı mahzûru mûcib ve Şumnu her hâlde münâsib olduğu ma‘lûm-i Sadr-ı seniyyü'l-menâkıb olduğuna binâ'en, bu keyfiyyet Kāyim-makām Paşa'ya inhâ ve Şumnu'da derhal zahîre zarûreti çekilmemek içün Ordu-yi hümâyûn hazînesinden yirmi beş bin guruş Şumnu A‘yânı'na irsâl olunması müşârun ileyhe tahrîr ü inbâ olunduğundan gayri, Karasu'da mukīm Vezîr ‘Abdî Paşa Bazarcığ'a gelüp, o havâlîyi keyd-i düşmenden te’mîn ve kulûb-i ehâlîde olan hafakānı teskîn vesâyâsını gûş-i hûşuna ilkā etdikden sonra, Livây-ı şerîfi zîb-i ‘âtık-ı rif‘at ve Şumnu'ya teveccüh ü ‘azîmet husûsu Kāyim-makām-ı müşârun ileyhe tahrîr ü işâret olundu. Emr ü fermân olunan umûru müşârun ileyh rü'yet ve ramazânü'l-mübârekin sekizinci günü Bazarcık'dan hareket etdiği mektûbundan ma‘lûm-i Sadr-ı Felâtûn-menkabet olmağla, ma‘iyyet-i Âsafî'lerinde olan bin kadar Bosna askerini Ruscuk Ser‘askeri 'İzzet Ahmed Paşa ma‘iyyetine ta‘yîn etdikden sonra, Ruscuk'dan fekk-i tınâb-ı ârâm ve kemâl-i ihtişâm ile ramâzanın on ikinci günü Şumnu Meştâsı'nı makām eyledi. Ordu-yi hümâyûn'un dahi ramazanın on beşinci günü vusûl bulacağı te‘ayyün edüp, Serdâr-ı ekrem hâric-i kasabadan Livây-ı Fahr-i enbiyâyı istikbâl ve mukaddemce ihzâr olunan mahalle o nahl-i revân-ı sûr-i sitân-ı şeref ü iclâli îsâl eylediler. Ferdâsı hatt-ı şerîf kırâ'at olunup, erbâb-ı menâsıba [M2 190] kānûn üzere ‘umûm hıl‘atleri ilbâs ve taraf-ı Sadr-ı bâhirü'ş-şerefden herkes mazhar-ı lütf u istînâs kılınup, dîvân yerinden kufûl ve ihzâr olunan konaklarına nüzûl eylediler.