Serdâr-ı ekrem vech-i muharrer üzere Hacı-oğlu Pazarcığı'na gelüp, oldukça etrâfın istihkâmına tekayyüd ve Bazarcık'da kışlamak husûsunu zâhirde teʿahhüd etmişidi. Sevâhil-i Tuna'nın berü tarafında sâkin olan ehl-i İslâm her tarafdan aʿdây-ı li’âm zuhûruyla muhâfazaya taʿyîn olunanların perâkende ve müteferrik olduklarını müşâhede ile evlâd ü ʿıyâllerin Bazarcık etrâfına getürüp, ʿarabalar üzerinde ârâm etdikleri ehâlî-yi kasabayı tevhîş ü îlâm eylediğinden gayri, ordu halkı Edirne tarafına mütemâyil ve husûl-i sûret-i ʿazm ile şimdiden maʿrûf u mechûl katî çok kimse o semte râhil olup, hattâ ordu hazînesi dahi cimâl ü bigāle tahmîl ve Edirne'ye tesbîl olunmuşidi. Bazarcık ehâlîsi bu keyfiyyetden habîr olup, vilâyetlerini ordu halkına bekletmek zımnında ricâl ve ocâğ ağaları nezd-i Sadâret-penâhî'de meşveret içün [M2 186] ictimâʿ etdikleri gün cemm-i gafîr ile mahall-i şûrâya müsellah duhûl ve havlîde dahi eli tüfengli haydûd-hey'et vâfir küştenî-yi bed-sîret tefevvüh-i kelâm-ı gayr-i maʿkûl edüp, yaʿnî bir ağızdan hitâb ve: “Kırım ülkesini verdikden sonra memleketimizi dahi vereceksiz” daʿvây-ı bâtılı ile meclisde olanları pür pîç ü tâb eylediler. Şöyle ki, der ü dervâze şâkiyyü's-silâh erbâb-ı kifâh ile mâl-â-mâl ve erkân-ı devlet mahsûr u bî-mecâl ve memnûʿ-i kuʿûd u irtihâl oldukları hâlde, kasaba-i mezkûrede meştâ-nişîn olacağını Sadrıaʿzam mü’ekked bi'l-yemîn ederek, zikr olunan haşerâtı güç ile iskât ve bir gün evvel katʿ-ı râh eden hazîne müvekkillerini iʿâde ile kesb-i hayât ve defʿ-i âfât edüp, bu teʿahhüd ile gavgā vü nizâʿ bertaraf ü zâyil ve kulûb-i ekâbirde fi'l-cümle tuma'nînet hâsıl oldu. Yevm-i mezkûrda Bazarcık serdengeçdilerinin cesâret etdikleri vazʿ u hareket-i nâ-bercâ ve lisâna aldıkları kelimât-ı nâ-revâ tahrîre sezâ görülmeyüp, bu tavr-ı garîb o makūle herze-gerd-i vâdî-i gevâyet olanlara vaktiyle sebeb-i te'dîb olup, ekserîsi kalîb-i Süleymânî ile mele’ân ve niçesi celây-ı vatan ve mu'âhaze-i şedîde ile bî-ser ü sâmân oldu.