Zuhûr-i düşmen ve vukūʿ-i kıtâl

Tulça'ya üç sâʿat buʿdu olan Beş-tepeler'de Ten Kazağı'ndan yüz nefer cizye-güzâr reʿâyâya taʿyîn-i mesken ü meʾvâ kılınup, vâkiʿ olan muhârebelerde asâkir-i İslâm'a iʿânet ve sadâkatleri hüveydâ olduğundan başka, sagīr kayıklar ile kemîn-gâhlarda terabbus ve ahvâl-i düşmeni tefahhus ve cünûd-i muvahhidîni âgâh ve kasd-ı fâsidlerinden refʿ-i iştibâh eylediklerine binâ'en, başları Ordu-yi hümâyûn'a ihzâr olunup, hılʿat ilbâsıyla mîrîden taʿyîn-i tertîb ve şehriyye otuzar guruş ile tatyîb olunmuşidi. Moskovlu bu hâle vâkıf ve fiʿl ü hareketlerinden tersende vü hâyif olduklarından, zevâl ü izmihlâllerine tâlib ve beş altı yüz kadar asker ile şehr-i rebîʿulâhırın on sekizinci günü [1] mahall-i mezkûre çıkup, ʿillet-i kesretle Kazaklar'a gālib olup, bu hâl o taraflarda karagol şeklinde mukīm Sadrıaʿzam Deli-başısı tarafından Ordu-yi hümâyûn'a ifâde vü tefhîm olundukda, Bin-başı Kütahyalı Süleyman Ağa'yı ve iki bin piyâde ve süvâriyle Seksoncu-başıyı ve Morovî Ahmed Ağa'yı Serdâr-ı ekrem derhal taʿyîn ve asker-i mezkûr mahall-i maʿrekeye gelinceye dek düşmen Kazaklar'ın yurdunu tahrîb [M2 164] ve hânelerinde buldukları eşyâyı yağma ve tabyada olan topları alup, geldikleri semte ʿazm ü şitâbı imzâ etmişler iken, nâ-gâh ordudan taʿyîn olunan asker-i zafer-rehber tilâl ü cibâlden Seylü'l-ʿArim gibi seyelân ve düşmen-i bed-peymân ile münâvele-i seyf ü sinân edüp, düşmene bu keyfiyyet nümâyân oldukda, üftân ü hîzân kayıklarına süvâr ve karşu tarafa gürîzân oldular. Küffâr Açığları'na süvâr ve bir mahall-i tengden mürûra mecbûr olduklarını asker-i muvahhidînden üç yüz kadar merd-i güzîn tashîh ile der-kemîn ve Açığlar vürûdunda bir fetîlden tüfenglere ateş verüp, o kavm-i dalâlet-âyînî ateş ü âb arasında hâyim ve ekserine dâne-i tüfeng isâbet ile geldiklerine nâdim oldular. Kazakların gerçi yurd u meskenleri sûzân ve eşyâları magsûb-ı ʿaduvv-i cânları oldu. Ancak hasm-ı nâ-bekârın dahi nısfından ziyâdesi bu muhârebede hâlik ve semt-i dûzaha sâlik oldu. Beş altı ay zarfında Tulça ve İsakçı ve Beş-tepelere bir kaç defʿa düşmen hücûm edüp, müdâfaʿada kusûr ve himem-i askerde fütûr tehakkukuyla o arâzî-yi kesîru'n-nemâ âsâr-ı ʿimâretden muʿarrâ olup, âşiyâne-i bûm u gurâb ve kulûb-ı erbâb-ı meʿârif gibi vîrân ü harâb oldu. Ancak nazm: Ve küllü şedîdetin nezelet bi-kavmin, Se-ye'tî baʿde şiddetihâ rehâ'ün mefhûmu medâr-ı tesliyyet-i derûn ve sebeb-i zedûdigî-yi gubâr-ı kalb-ı mahzûn olup, karîben bu devâhî-yi ʿuzmâ karîn-i intifâ ve her şahs mesken ü me'vâsında ikāmet ü sivâ ile vâreste-i envâʿ-ı musîbet ü belâ olacağları müstedʿâdır.
Attribution
Citation:
"Zuhûr-i düşmen ve vukūʿ-i kıtâl", Ottoman Text Corpus, Merve Tekgürler, https://mervetekgurler.github.io/ottoman_text_corpus_website/items/ave1752_805.html
Item Details
Title:
Zuhûr-i düşmen ve vukūʿ-i kıtâl
Creator:
Ahmed Vâsıf Efendi
Date Created:
1184
Source:
Nevzat Sağlam
Format:
text/plain
Language:
ota