Ceng zemânında mu'âhaze-i asker ve teftîş-i ahvâl-i ehl-i şerr her ne kadar ʿukalâ beyninde memnûʿ ve masrûf ve vakt-i ferâğa vâbeste ve mevkūf ise dahi, Yeniçeri Ağası Süleyman Ağa izhâr-ı celâdet edüp, Ordu-yi hümâyûn Şumnu Sahrâsı'nda iken, “cezâ min cinsi'l-ʿamel” maʿnâsı rû-nümâ ve müşârun ileyhin katelesini yek be-yek ele getürüp, katl ü ifnâ ve kuyulara vazʿ u ilkā ile Kuyucu lakâbıyla şöhret-nümâ oldu. Müteveffây-ı müşârun ileyh Niş kurâsından neş'et ve Şahin Paşa dâmâdı el-Hâc Hasan Paşa'nın hemşîre-zâdesi olmak takrîbi ile kethudâlığı hıdmetinde kesb-i şöhret edüp, mahdûmunun hayâtında Benefşe Ağalığı'yla dilşâd ve giderek dâyireye duhûl ve katʿ-ı tarîk ederek Kul Kethudâlığı ve Yeniçeri Ağalığı'yla ber-murâd olmuşidi. Yetmiş yedi senesi evâhırında rütbe-i Vezâret'i ihrâz ve Sadâret-i ʿuzmâ Kāim-makāmlığı ile ser-efrâz olup, bundan sonra kapudân ve şeref-i sıhrıyyet ile refîʿu'ş-şân ve bir müddet sâyir menâsıb-ı devleti devr ederek müşârun bi'l-benân olmuşidi. Sefer vukūʿunda Rumeli Eyâleti ile Hotin Serʿaskeri nasb ü taʿyîn ve askere perîşanlık târî oldu ise dahi, dest-yârî-yi ikdâm ü himmeti ile o hisn-ı menîʿ mahfûz-i eyâdî-yi düşmen-i dîn olup, îkāʿ-1 tehdîd zımnında tarafından zuhûr eden mu'âhaze vü teşdîd, hakkında baʿzı erâcîf tevlîd edüp, Hotin istîlâsından sonra Vezâret'i refʿ u ilgā ve Şumnu'da iskân ü îvâ olunmuşidi. Birkaç mâhdan sonra Vezâret'i ibkā ve kemâ fi'l-evvel dâhil-i defter-i vüzerâ olup, Sârım Paşa'dan sonra Bükreş Serʿaskerliği'yle kesb-i imtiyâz ve târîh-i mezkûrda gadr-i leşker ile tâyir-i rûhu semt-i cinâna pervâz eyledi. Müşârun ileyh fi'l-asl Yeniçeri ocağı'ndan münşaʿib olduğundan, yeniçeri askerini kahr u tezlîl ile istihdâm kābil olup: [M2 146] “Zâbitân, emrimden nükûl ve neferât re'yimden ʿudûl etmeyüp, gayret-i ocak iktizâsıyla her hâlde irâdeme tâbiʿ ve nehy ü zecrime mutâviʿ olurlar” zuʿmuyla Hotin ve Ruscuk ve Yergöğü semtlerinde yeniçerilerin süvârî ve piyâdesine ʿale'l-ʿumûm ʿunf ile muʿâmele ve lisânını şetm ü cereb ile itâle edüp, bu vazʿ-ı gayr-i maʿkūl, hıkd-i derûn ve gayz-ı gûnâ-gûnlerin rütbe-i gāyete mevsûl edüp, âhıru'l-emr iʿtimâd etdiği eşhâs elinde katîl ve köhne-destân-ı cihân olan hezâr yâreye bedîl oldu.